(It Was)A Big Time Radio

ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ.....

2007-10-20T03:58:00.000+03:00

ΤΕΛΟΣ!!!!

Προσεχώς Καλύτερα...

2007-09-30T03:24:00.000+03:00

Έπειτα από την επίθεση που δεχθήκαμαν υπό των δύο μεγάλων κομμάτων (standard παίζει, άσε που οι "μικροί" δεν είχαν λόγο να το κάνουν αυτό το πράμα...) καθώς και την κατάντια του blog σε μ... καλλιγραφία(ς), υποσχόμεθα τα εξής:
α) Όπως τούτο, επανέλθει εις την προτέραν αλλά και βελτιοτέραν κατάστασιν, δεδομένου πως δεν είναι μακριά η μέρα που το blog θα αποκτήσει νέαν μορφήν, καθώς θα γίνει τεραστία προσπάθεια να επανέλθει εις τα ίσα του...
β) Πάλι format ρε πούστη....
γ) Όλα τα παραπάνω

Μήνυμα προς όλους τους πολιτικούς αρχηγούς..

2007-09-12T11:04:00.000+03:00

Κύριοι και κυρίες πολιτικοί αρχηγοί όλων των κομμάτων, θα ήθελα να σας επιστήσω την προσοχή, ώστε να δείξετε τη δέουσα σημασία τουλάχιστον τώρα, που έχουν απομείνει μόνο τρεις (3) προεκλογικές μέρες. Επειδή από την προηγούμενη πρόταση λείπει το αντικείμενο εξηγώ:

Πρέπει να προσέξετε σε ποιους απευθύνεστε. Το να μιλάτε και να λέτε όλοι τα ίδια, μη έχοντας επιχειρήματα και προσπαθώντας μόνο να κοντράρει ο ένας τον άλλο, είναι κάτι που ο έλληνας δεν το καταλαβαίνει, δεν το δέχεται και κυρίως δεν πείθεται. Επειδή με την τακτική σας, όχι μόνο θα πάνε πολλές ψήφοι χαμένες, αλλά ίσαμε στο διάολο θα πάνε, το blog τούτο σας κάμει μία προσφορά αγάπης, ώστε τα γατόνια οι consultants σας να καταφέρουν να κάνουν ένα περισσότερο επιτυχημένο targeting προκειμένου να "πιάσετε" την ψυχολογία του έλληνα ψηφοφόρου και να σταματήσετε να τον αντιμετωπίζετε τη μία σαν ελβετό τραπεζοϋπάλληλο και την άλλη σαν (Μουτζα)χεντίνη...

Προσπαθώ να σας κάνω μία εισαγωγή για την ψυχοσύνθεση του έλληνα λοιπόν, μπας και τον ψήσετε να σας σταυρώσει και γλιτώσουμε τα τρεχάματα την επόμενη Κυριακή, γιατί και δουλειές έχουμε και δεν αντέχουμε άλλη μία εβδομάδα τίγκα στα panels, με όλους αυτούς τους απίθανους τύπους που είναι σαν να κοιμούνται και να ξυπνάνε κάθε τέσσερα (4) χρόνια.

Παρατηρήστε προσεκτικώς τις εικόνες λοιπόν, αναλύσετέ τις και διαπιστώσετε επιτέλους σε ποιους απευθύνεστε...

Εάν την Κυριακή το βράδυ δεν υπάρξει αυτοδυναμία...

2007-09-10T16:32:00.000+03:00

Θα μας γλείφουν πάλι για να τρέχουμε και την επόμενη...

Μέχρι και πίπες θα μας πάρουν....

Ως εκ τούτου τη γαμήσαμε....

Προσέξτε λοιπόν, εκτός από τη δικιά μου, δεν πρέπει να πάει ούτε μία (1) ψήφος χαμένη...για αυτούς...

ΤΟ DEEP-BATE ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΦΡΑΠΕ...

2007-09-07T18:51:00.000+03:00

Το Deep-Bate το "παρακολούθησαν" όλοι στις καφετέριες, όπως περίπου κάνουν και με τη μπάλλα..Νικητής δεν βγήκε από την υπερπαραγωγή των 6 δημοσιογράφων και των 6 πολιτικών, την 6 Σεπτεμβρίου 2007. Ο καιρός γαρ εγγύς...
Παραθέτω την ακόλουθη προσευχή, γιτί δεν βλέπω τί άλλο μπορεί να μας γλιτώσει από τα δεινά...

Πιστεύω εις έναν φραπέ,
αφρώδη, παγοκράτορα,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.

Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο.

Milk εκ βοδώς,
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
ομοχρήσιμου του φραπέ
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.

Τον δι' ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.

Αγορασθέντα τε υπό ημών
εντός μικρής σακουλίτσας
ή κουτιού ή βαζακίου

Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.

Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.

Και πάλιν άφρισε μετά δόξης
τσίτα κάνων κοιμητούς
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.

Και εις το ρεύμα το πάγιον,
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
το εκ της δεής επαραγόμενον
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζώμενο,
ωστε παρασκευαζώμενο,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.

Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν.

Ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ.

Προσδοκώ τασάκι καθαρόν.

Και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.

Αμήν.

Frafo...Aftos Einai Fraffes...

Ευτυχώς δεν κάηκαν όλα....

2007-08-31T16:19:00.000+03:00

Μην κολλάτε στο όνομα, αυτό δεν έχει σημασία, θα μπορούσε να είναι ο Γιωργάκης...

2007-08-30T08:17:00.001+03:00

πάνε άλλοι δύο ...

2007-07-24T02:24:00.001+03:00

Δεν είμαι ο Ντάτας αρχή αρχή. Μήτσος είμαι, Ντάτας έχει αξαφανιστεί για δουλειές λέει, για βουτιές πιστεύο γο. Και ξέρω οτι δεν με γουστάρετε όλι λόγο που ίμε από αλβανία, αλλά Ντάτας ίπε ξύδι...και ίπε μου ότι ούτε εκίνος γουστάρι τους αλβανούς αλλά εγώ είμαι μοναδικός, δεν είμαι σαν τους άλλους και μου έχι εμπιστοσίνη. "Αφεντικό", τον ίπα, "σε γκόμενες πρέπει να τα λες αυτά, όχι σε μένα" και με έβρισε...
Αλλά με τα πολά, πάλι εγώ πρέπι να γράψω και εδώ...Και θέλω όχι να γράψω. Να ρωτίσω θέλω. Είδα τιλεόρασι και ίδα για το αεροπλάνο. Κρίμα μόνο. Ντρέπομαι, γιατί ξέρω και εγώ, οτι αύριο τέτοια ώρα θα το έχω ξεχάσει το θέμα. Καναντέρ έλεγαν συνέχεια σίμερα, "Canad Air" ?? σκέφτηκα εγώ που με λέτε χαζό...
Η ερώτησή μου ίνε: Έγινε οτι έγινε, έρχεται η μάνα του νεκρού νεαρού, εσί ίσε ο πολιτικός που πρέπι να την σιναντίσεις και να ιπόβάλεις τα σιλιπιτίρια εκμέρους του Κράτους. Σε βλέπει και σε κοιτάζει με ένα βλέμα ξέρεις, σαν αυτηνής που έχει χάσει το παλλικάρι τις επειδί εσύ είσαι άχρηστος και μαλάκας...
Έχεις τα αρχίδια, να την κοιτάξεις στα μάτια?
Εγό, εσύ, ο καθένας εννοώ...

Μίτσος ο σιντιριτίς

Άντε ρε, και εγώ νόμιζα ότι δεν με παίζατε....

2007-07-21T08:23:00.000+03:00

Πολύ καλά λοιπόν, έλαβα και παρέλαβα -για πρώτη φορά- πρόσκληση και σκυτάλη αντίστοιχα, από τον "παράλληλο". Επειδή ομολογώ οτι καθυστέρησα να βγάλω μιαν άκρη σχετικώς με το παιχνίδι -άμα δεν έχω οδηγίες χρήσης, κολλάω- έψαξα να τις βρω και παραθέτω και δαύτες, για να τις δουν και αυτοί που θα πάρουν τη σκυτάλη από μένα...(χμμ...να δω που θα βρω πέντε άτομα, καλά αν δεν είναι και πέντε δεν τρέχει τίποτα...). Επίσης, αποδέχομαι πλήρως τον χαρακτηρισμό "χαμένος" που μου απέδωσε ο "παράλληλος", με οποιαδήποτε από τις δύο γνωστές χρήσεις της λέξης και αν το εννοεί...Τις οδηγίες χρήσεως τις βούτηξα από τη "nobody"....

Οι κανόνες
Η ανάρτηση αποτελείται από 4 φράσεις.
-Ένα γνωστό ρητό από αυτά του προηγούμενου μπλόγκερ που μου έστειλε την πρόσκληση.
-Ένα γνωστό ρητό που θα επιλέξω εγώ και θα πασάρω στους επόμενους
-Μια φράση που έχει κατασκευάσει ο προηγούμενος μπλόγκερ κα πασάρει σε εμένα
-Μια φράση που θα κατασκευάσω εγώ και θα πασάρω στους υπόλοιπους.

Σύνολο 4 φράσεις-ρητά, μαζί με ένα σύντομο σχόλιο για κάθε φράση.

Στη συνέχεια στείλτε πρόσκληση σε άλλους 5 συναδέλφους -και μην είστε αντικοινωνικοί όπως εγώ-, οι οποίοι θα καλέσουν άλλους 5 κ.ο.κ....(πλάκα πλάκα μήπως μπορούμε να βγάλουμε λεφτά από αυτό αυτό, πρέπει να σκεφτούμε και τη μπίζινα...).

Και έχουμε και λέμε...

1. (Ένα γνωστό ρητό από αυτά του προηγούμενου μπλόγκερ).

Ξέρω οτι δεν είναι ρητό αλλά ποίημα, τα παράπονά σας στον "παράλληλο" που είχε ποιητικό οίστρο και είπε:

Τι τέλεια κατσίκια τα κατσίκια.

Χτες γεννηθήκαν και πώς ξέρουν κιόλας με τόση ακρίβεια

όλα τα κατσικίσια πράγματα!

Θαρρείς και σπούδαζαν κατσικoσύνη

μιά ολόκληρη Αιωνιότητα.

Τς, τς,τς.........(αλήθεια μου άρεσε!!!)

2.(Ένα γνωστό ρητό που θα επιλέξω εγώ και θα πασάρω στους επόμενους).

"Δεν αξίζει ποτέ να στενοχωριέσαι για δύο πράγματα, για αυτά που διορθώνονται και για αυτά που δεν διορθώνονται". Δεν γνωρίζω ποιος το είπε πρώτος, θέλω βοήθεια από το κοινό. Αν δεν βρούμε κάτι στο προσεχές διάστημα, θα την καβατζώσω εγώ τη φράση, γιατί πολλάν με αρέσει...Πάμε και στο τρία..

3.(Μια φράση που έχει κατασκευάσει ο προηγούμενος μπλόγκερ).

«Το μπλογκάρισμα δεν είναι για χόρταση».

Μεγάλη κουβέντα, που μου φένει στο μυαλό οτι όλα τα πράγματα τα χαίρεσαι όσο δεν τα αντιμετωπίζεις στην υπερβολή τους..(εντάξει είναι και κανά δύο μόνο που και στην υπερβολή τους γαμάτα είναι). "Μέτρον άριστον" (και φυσικά όχι "παν μέτρον άριστον") λοιπόν, γιατί "το πολύ το κύριε ελέησον, το βαριέται και ο παπάς"...

4. (Μια φράση που θα κατασκευάσει ο μπλόγκερ και θα πασάρει στους υπόλοιπους).

"Το αντίθετο του βιομήχανος, είναι μηχανόβιος".

Κάνω πάσα το παίγνιον στους εξής(ναι ρε βρήκα 6 τελικά, γιατί είναι και τα μπάνια στη μέση και θα έχουμε απουσίες, να τους το σφυρίξετε μην κάνω γυφτιές με comments και τέτοια στα blogs τους εεε???)

P.s. Αν αναρωτιέστε που κολλάει η foto στην αρχή του post, ξανακοιτάξτε την...

Έχετε δίκιο, δεν κολλάει πουθενά...

P.S.2 (όχι το playstation, ξεκόλλα): Ευτυχώς εδώ δεν υπάρχει συνδικαλισμός και κατάφερα να γράψω το post Σάββατο, είναι αργία βέβαια το γνωρίζω, αλλά έλα που εγώ τις καθημερινές δεν προλαβαίνω ούτε ποτό να παραγγείλω, οι φίλοι μου καθαρίζουν...

Τι εννοείς "θέλω βατραχοπέδιλα με στυλ" καλή μου??

2007-06-23T09:54:00.000+03:00

ααααααα......αυτοοοοό...............

Ευτυχώς που έχουμε (και) τις εκλογές...

2007-06-16T03:58:00.000+03:00

Η χοντρή κυρία που βρώμαγε ιδρωτίλα από τα πέντε μέτρα στην εφορία, με κοίταξε με το γνωστό ύφος και ξεστόμισε την -επίσης γνωστή- φράση: "Και τι θέλετε να κάνω εγώ;;"
Θα μπορούσα πολλά να σκεφτώ να της πω να κάνει η εν λόγω χοντρή, αλλά αποφάσισα να τα κρατήσω για τον εαυτό μου και να δώσω μία τελευταία ευκαιρία στο κολλημένο "δημόσιο" μυαλό της, να σκεφτεί μόνη της τι πρέπει να κάνει...Μάταια...συνέχιζε να με κοιτάει πίσω από τα κοκκάλινα γυαλιά της...
"Χμμμ...μήπως θέλετε να πληρώσετε εσείς τα χρήματα που λέτε οτι σας χρωστάω;", τη ρώτησα, αλλά δεν φάνηκε να είναι δεκτική σε τέτοιου είδους humour, λες και όντως υπήρχε περίπτωση να πληρώσει αυτή αντί εμού δηλαδή...Πήρε το ύφος "εμείς εδώ στο δημόσιο γαμάμε και δέρνουμε και σε όποιον αρέσει" και προσπάθησε να συντομεύει τη διαδικασία, κοιτώντας την ουρά πίσω μου και -προφανώς- περιμένοντας από μένα να ευαισθητοποιηθώ, λες και εγώ δεν περίμενα σαν μαλάκας 2 ώρες στην ίδια ουρά...

Την ίδια στιγμή, ήρθαν στο μυαλό μου εικόνες από παλαιότερες εκλογές, σαν να έβλεπα τη χοντρή σε όραμα...περίμενε, λέει, στα διόδια, πηγαίνοντας στο χωριό για να ψηφίσει, με τον επίσης χοντρό άντρα της και κυμάτιζε σημαίες του αγαπημένου της κόμματος (δεν έχει σημασία ποιο, όποιο νά'ναι από τα δύο) , μέχρι εκείνος να πληρώσει...Ήταν σίγουρη ο'τι "θα βγούμε Θανάση και άμα βγούμε θα με διορίσει και μένα στο δημόσιο ο Νίκος Ταπέρνης, μου το έταξε άμα τον ψηφίσω...".
Και τη διόρισε την καριόλα για να μου γαμήσει εμένα τη μέρα.
Μετά από την εφορία και αφού δεν έβγαλα άκρη αλλά ορκίστηκα οτι θα ξαναπάω μέχρι να την κάνω να με παρακαλάει να φύγω από εκεί μέσα, πήγα για καφέ με κάτι φιλαράκια.
Το θέμα της κουβέντας πήγε (το πήγαμε;) στις εκλογές...Συμφωνήσαμε όλοι στο εξής: Πώς γίνεται όλοι (ΟΛΟΙ ΟΜΩΣ;;), να μανουριάζουν με τα δύο μεγάλα κόμματα και όμως να είναι στανταράκι οτι κάποια στιγμή θα γίνει πρωθυπουργός κάποιο από τα δίδυμα του Κωστάκη ή κάποιο από τα παιδιά του Γιωργάκη, μόνο και μόνο λόγω ονόματος;;

Ας πούμε οτι έχω μία γκόμενα, τη Μαρία. Στην αρχή τα πάμε μια χαρά, όλα μέλι γάλα, μετά από κανα δίμηνο όμως θεωρώ οτι η Μαρία πρέπει να τρώει και καμιά σφαλιάρα που και που για να στρώσει χαρακτήρα, τακτική που αρχίζω να εφαρμόζω και στην πράξη...Η Μαρία, -ορθώς- φρικάρει, με βρίζει και τελικά με παρατάει για ένα νέο γκόμενο, τον Πέτρο. Ο Πέτρος είναι και αυτός στην αρχή μια χαρά, με τη διαφορά οτι μετά από ένα δίμηνο περίπου, αρχίζει να κάνει τα ίδια με μένα, η Μαρία ξαναφρικάρει και...γυρίζει πάλι σε μένα...(;;) Μήπως είναι μαλάκω η Μαρία;; Εφόσον γνωρίζει που θα καταλήξει το πανηγύρι γιατί επιστρέφει;; Γιατί με ξαναψηφίζει;; Αφού με δοκίμασε και είδε οτι οι πιθανότητες να της φέρομαι άσχημα είναι 100%, γιατί γυρίζει πάλι;;
Καταλήξαμε στο οτι οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι και λίγο μαζόχες τελικά...(όλοι εκτός από εμάς, γιατί εμείς πάντα άκυρο και λευκό ψηφίζαμε, έτσι είπαμε τουλάχιστον, αλλά εγώ δεν μας πολυπιστεύω, μεταξύ μας...)
Πάντως, στιγμές σαν αυτές στην εφορία -και γενικότερα στιγμές που με βρίσκουν σε κάθε είδους ουρά-εκτός του Super Market με συμπαθητικές ταμίες- και έχοντας να αντιμετωπίσω την απάθεια όλων όσων με ασπίδα το γραφείο τους θεωρούν ότι κρατάνε τα απαυτά (τα αρχίδια εννοώ) του πάπα στα χέρια τους- αυτό σκέφτομαι:"Ευτυχώς που έρχονται οι εκλογές, να μηδενίσουμε το κοντέρ, να κάνουμε reset στη μαλακία μας...και φτου και από την αρχή". Θα ξαναγεμίσουμε με την ελπίδα οτι όλα θα πάνε καλύτερα, όλα θα φτιάξουν, η ζωή μας θα γίνει τέλεια!!!
Μέχρι να διαπιστώσουμε οτι όντως η ζωή μας κύκλους κάνει και απλώς αλλάζουν τα πρόσωπα και τα brands, ίσως δηλαδή σε δέκα χρόνια από σήμερα ο τότε πρύτανης του πανεπιστημίου να "φάει" λεφτά για να αγοράσει Aston Martin, η εν λόγω χρηματηστηριακή να λέγεται Metropolis και ο δήμαρχος του Αγ. Κοσμά να συνεχίζει την απεργία πείνας που ξεκίνησε το 2007, πριν από "ακριβώς 3500 μέρες αγαπητοί φίλοι τηλεθεατές και όμως δεν το βάζει κάτω...".
Όμως τα κωλόφαρδα "τέκνα" του "Γιωργάκη" και του "Κωστάκη" θα είναι σίγουρα για το μέλλον των δικών τους παιδιών, όπως ήταν και οι γονείς τους, οι παππούδες τους κ.ο.κ.......

P.S. 1 Το ξέρατε οτι σύμφωνα με τον νέο Κ.Ο.Κ., οι οδηγοί ταξί ΔΕΝ είναι υποχρεωμένοι να φορούν ζώνη ασφαλείας, αντίθετα με τους επιβάτες, οι οποίοι (σ.σ. οι επιβάτες) πρέπει πάντα να την φορούν ακόμα και όταν κάθονται στο πίσω κάθισμα και οτι θα πληρώνουν πρόστιμο σε περίπτωση ελέγχου και μη εφαρμογής του νόμου;;;
Μήπως θέλουν να αφανίσουν τους ταρίφες για να εκλείψει το κυκλοφοριακό;;;

P.S. 2 (όχι της Sony...)- Το επόμενο post θα είναι του Μίτσου, γιατί εγώ έχω αναλάβει κάποιες υποχρεώσεις το Σ/Κ και δεν νομίζω να προλάβω. Φερθείτε του όπως πριν, με τη στοργή και αγάπη που τον έχετε συνηθίσει...

Αι Εμ Μπακ...Σο Φαρ, σο γκουντ...

2007-06-08T00:41:00.001+03:00

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΨΗΦΟΣ...

Red Hot Chili Peppers

2007-04-23T13:46:00.000+03:00

Συντασσόμενος πλήρως στον αγώνα που δίνει ο "oti mou r8ei" και επειδή βαριέμαι να ασχοληθώ με άλλα "σοβαρότερα" προβλήματα, αποφάσισα να συμμετέχω στην κίνηση του. Μπας και δούμε live επιτέλους τους τρελλούς στην Ελλαδάρα...

ΚΑΛΑ ΠΑΣΧΑ

2007-04-05T01:17:00.000+03:00

Ντάτας ίπε μου να γράπσο εγό εδό στο blog. Ίπε μου και άλλο, δεν τα πίγα και άσκιμα. Τονα βολέβει και αφτόνανε γιατί βαριέται και λέει φτέει ι άνοιξη...εμένα γιατί δεν με φτέει τον ίπα χθες που έτρωγε...Με έβρισε, μετά το φαγητό όμος, γιατί ίπε μου ίνε μέρες που ίνε...Εγό έπσαξα με μηχανί αναζίτισις σε όλο το δίκτιο για μια ορέα φοτογραφία για τον πάσχας και βρίκα αυτίν...Καλά βρίκα και άλλι μία με ένα ξανθό κουνελάκι αλλά δεν μπόρηγα να τινε βάλο, λόγο που ίναι ο Ντάτας στην μέσι...
Πάντος ίνε καλό αυτό που έχετε εσίς εδό, άμα το ίχαμε σε πατρίδα μου 1000 χρόνια θα ζούσαμε...Τη μία μέρα, όλι μέρα μιλάτε για έναν που σκότοσαν στη Λαυρίου 25 χρονόν ετόν. Ξαφνικά κάτι παθένετε και το ξεχνάτε και μιλάτε για ντομάτες και τιμί τους. Μετά ομάδες, μετά πάλι ντομάτες... Έτσι, δεν προλαβένετε να στενοχοριθίτε και δεν σας νιάζει..! Καλό ίνε αυτό ζηλέβω σας. Περνάι γλίγορα και ο κερός...
Καλά πάσχα και ευτιχισμένος, να φάτε πολί εκί που θα πάτε γιατί μία βδομάδα τόρα τρότε πάρα πολί και δεν κάνι για το στομάχι να το κόπσετε απότομα μαχέρι. Εγό θα παό στο χοριό να δο την αρραβωνάρα μου, γιατί νομίζει γκόμενα οτι έχω, επιδί κιμάμαι αργά το βράδι. Ο Ντάτας δεν ξέρι που θα πάει. χρόνια πολά.

Από κάτω που λέι posted by Ντάτα Μπέης να ξέρετε οτι μου έχι δόσι παςγουόρντ και το ξέρι ότι γράφο. Και αυτός που του το ίπε όμος, ίναι πολί ρουφιάνος να ξέρι. Αλλά ο Μίτσος ίτανε καβατζομένος και δεν τιν πάτισε...
Μίτσος ο σιντιριτίς

ΘΕΜΑ: ΒΙΑ

2007-03-31T00:57:00.000+03:00

ΤΩΡΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΕΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΣΑΣ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ "ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΡΚΗ".
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΗ, ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΚΡΟΣ

Ένα παιχνίδι είναι μωρέ...

2007-03-25T12:57:00.000+03:00

Σπάω το εμπάργκο που είχα επιβάλλει στον εαυτό μου, γιατί έκανα τη μαλακία και είδα χθες το ματς με την Τουρκία.

Δεν είναι που χάσαμε. Δεν είναι που χάσαμε και φάγαμε τεσσάρα. Δεν είναι ούτε καν που αυτό έγινε την 24η του Μαρτίου. Άντε, δεν είναι ούτε επειδή έχω στο μυαλό μου, αν τελικά έχω μάθει την ιστορία με το σωστό τρόπο.

Δεν λέω για μένα. Λέω για τον πιτσιρικά που είδα στην tv να υπερηφανεύεται ότι περίμενε από τις 5 το πρωί της Πέμπτης να πάρει το "μαγικό χαρτάκι" για να δει την αγαπημένη του ομάδα. Αυτό του άξιζε κύριοι -και κύρια- υπεύθυνοι της εθνικής μας ομάδας?? Του άξιζε σήμερα να ντρέπεται μήπως?? Δεν καταλαβαίνετε οτι, οκ, φάτε και 10 γκολ αν γουστάρετε αλλά τουλάχιστον δείξτε μας οτι προσπαθήσατε για το καλύτερο?? Και τουλάχιστον, στο τέλος κάντε οτι σας "έτσουξε" λίγο. Δεν μπορώ να ντρέπομαι εγώ και για εσάς, αυτό πρέπει να το κάνετε μόνοι σας...

Γιατί πρέπει με κάθε ευκαιρία να αποδεικνύετε οτι είστε (ή ήσασταν) πρωταθλητές Ευρώπης λόγω κωλοφαρδίας και συγγυριών??

Δεν είμαι οπαδός, ούτε καν φίλαθλος καλά καλά και αν δεν ήταν μαλάκας ο κολλητός μου, είχα πολύ καλύτερα πράγματα να κάνω χθες το βράδυ από το να παρακαλάω να τελείωσει το μαρτύριο που έλεγε και ο περιγράφων τον αγώνα. Ποιον αγώνα δηλαδή, τέλος πάντων ο αγώνας θέλει δύο αντιπάλους. Ούτε προπονητής είμαι να ξέρω τι έφταιξε. Χέστηκα τι έφταιξε. Η κακή μέρα του ενός, η καλή μέρα του άλλου, η Αφροδίτη που είναι στους Πιθήκους πάντως κάτι πρέπει να έφταιξε γιατί σήμερα ντρεπόμαστε όλοι.

Και στην τελική δεν κατάλαβα...Ζητάτε να πηγαίνει ο κόσμος στα γήπεδα, να τα γεμίζει και τον ντοπάρετε με την καραμέλα του δωδέκατου παίκτη...? Οι άλλοι έντεκα θα έρθουν?? Πως γίνεται να έχετε το θράσσος να έχετε τέτοια απαίτηση?? Πως έχετε αυτή την ικανότητα να μην σας αγγίζει αυτό, λες και απλώς δεν πήγε καλά η πρώτη λήψη για τη διαφήμιση αλουμινόφυλλων που κάνατε?? Δεν γαμιέται, το ξαναπάμε.

Όχι ρε, εγώ δεν το ξαναπάω. Να πάτε μόνοι σας και να μείνετε εκεί.

Αυτά, πάω να βγάλω τη σημαία από το μπαλκόνι μου τώρα, γιατί τελικά τη βλέπω και ντρέπομαι περισσότερο...

Όχι για εκείνη αλλά για μένα...

P.S.

1) Δεν έχω τίποτα με την Τουρκία, στην πραγματικότητα ξέρω οτι εγώ είμαι ο μαλάκας της υπόθεσης, απλώς από τα 7 μου, μου πιπιλάνε το μυαλό με τον οχτρό...

2) Η foto του Κυργιάκου είναι τυχαία, όλοι το ίδιο σκατά ήτανε...

3)Αν καταφέρουμε να τιμωρηθούμε για επεισόδια σε ένα γήπεδο που ήταν γεμάτο μόνο από δικούς μας...τότε θα είμαι βέβαιος οτι άνετα μπορούμε να παίξουμε μόνοι μας και να χάσουμε χαλαρά...

4)Δεν το βλέπω περισσότερο σοβαρά από οτι του αξίζει το όλο θέμα. Αλλά έχω βαρεθεί κάθε φορά, πριν, να ακούω τα μύρια όσα από τους κάθε λογής ειδικούς για την Ελλαδάρα που θα γαμήσει και θα δείρει και μετά να σφυρίζουν αδιάφορα προσποιούμενοι οτι δεν μίλησαν εκείνοι...

Είναι η μέρα του νερού σήμερα...αλλά sorry δεν θα σου πάρω δώρο...

2007-03-22T16:37:00.000+02:00

Πρότα πρότα να σας πο οτι ο Data Behs δεν έχι επιστρέψει. Θα επιστρέψι το άλλο Σαβάτο μάλον και τότες θα σας γράψι. Όμος σίμερα προί προί με πίρε τελέφφονο και ίπε να μάθω να παίρνω fucks. Εγώ έμαθα από τον μπακάλι να παίρνο τότε που έβγαλα τα χαρτιά μου και μου ίπε να πάο πάλι στον μπακάλι για ανα μου στίλει κάτι με fucks και να το βάλο εδό. Επιδί μου ίπε ότι αν άλλάξω κάτι θα μου σπάσι το κεφάλι το έβαλα έτσι όπος ήτανε γιατί δεν ίμαι και μαλάκας.

22/03/07

Αφού καταφέραμε να τα ισοπεδώσουμε όλα αναφορικά με τους ανθρώπους, έπρεπε να κάνουμε και κάτι με τη φύση. Έτσι λέει, σήμερα είναι η μέρα του νερού. Το κακό με αυτές όλες τις ημέρες είναι ότι όταν γιορτάζεις κάτι, σημαίνει οτι αυτό εξαφανίζεται...Δεν σημαίνει ότι απαραίτητα θα εξαφανιστούν τα παιδιά, οι μητέρες, οι πατέρες ή η ειρήνη και η αγάπη, αλλά σίγουρα θα εξαφανιστεί αν δεν έχει ήδη, η προσοχή που δίνει ο άνθρωπος στις αξίες.

Σήμερα έβρεξε, όχι γιατί είναι η μέρα του νερού αλλά για να δούμε τι θα μας λείπει σε λίγα χρόνια...Λένε οτι όλοι οι πόλεμοι στο μέλλον θα γίνουν για το νερό αλλά ήδη έχουν ξεκινήσει οι πόλεμοι αν δει κανείς τα στοιχεία. Αν δει πόσα νεκρά παιδιά υπάρχουν κάθε μέρα στην Αφρική από αφυδάτωση ας πούμε. Θα πείτε τα ξέρουμε όλα αυτά ποια η λύσις??

Η λύσις είναι αυτή που φαντάζεται ο καθένας για την καμπούρα του, εγώ τη δικιά μου και εσείς τη δικιά σας. Ο καθένας ας κάνει τα κουμάντα του σε αυτό το θέμα τι να σας πω, όπως το αντιλαμβάνεστε..

Ευτυχισμένη μέρα του νερού να έχετε και μακάρι να την γιορτάζουμε για πολλά χρόνια ακόμα και εμείς και τα παιδιά μας, όχι σαν την 25η Μαρτίου όμως που μας θυμίζει τα αρχίδια που κάποτε είχαμε...ούτε σαν τον Βαλεντίνο που στην καλύτερη μας λέει make love not war.

Και μην μου ξαναπεί κανείς τη μαλακία με το ποτήρι, αν το βλέπω μισογεμάτο ή μισοάδειο. Το ποτήρι όπως και να το βλέπω εγώ ή ο καθένας είναι γεμάτο μόνο μέχρι τη μέση.

Ας φροντίσουμε όλοι να μην αδειάσει...

Data Behs

Μίτσο μην αλλάξεις τίποτα από το κείμενο γιατί θα σου σπάσω το κεφάλι και θα σε στείλω πίσω από εκεί που ήρθες. Μόλις πάρεις το fax αν δεν καταλαβαίνεις κάτι, πάρε με τηλέφωνο και προσπάθησε να μάθεις λίγο να γράφεις, γιατί μπορεί να χρειαστεί να απαντήσεις σε κανα σχόλιο μη γίνουμε ρόμπα...Επίσης κάπου μέσα στο pc μου, υπάρχει το κομμάτι των R.E.M. που έπαιζε στο spot της Greenpeace βρες το και βάλτο στο blog pls...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

2007-03-20T07:19:00.000+02:00

Λόγο που αυτός που έχει το blog ετούτο δεν προλαβένει, μου είπε να σας πω 2-3 πράματα για να μη φύγετε για πάντα. Λέει ότι επιδή πάλι τρέχει και δεν ξέρι τι του γίνεται και δεν μπορεί να βάλι τον κώλο του κάτω δεν θα γράφι και μερικές ημέρες. Ακόμα μου είπε από το τηλέφονο να σας τα πω εγώ μόλις γιρίσω από τους αγίους 40 που είχα πάει να δω την αραβωνιαστικιά μου.
Χθες γίρισα. Επιδή λέει τον έχει πιάσει η άνοιξη δεν μπορεί να συγκεντρώσει το μιαλό του και να γράφι και δεν θέλει να γράφι μαλακίες. Ακόμα λόγο που δεν θέλει να γράφι μαλακίες δεν θέλει να γράφι καθόλου. Εγό του είπα να γράφο εγώ αλλά και μένα μου είπε ότι μαλακίες θα γράφο. Α και μου είπε να σας πω οτι sorry που μπορί να είνε χάλια η ορθογραφία γιατί δεν έχω πάι σκολίο εδό. Αυτά μου ίπε να γράψω, μου ίπε γράψε οτι σκατά καταλαβένεις. Εγώ πάντως αυτά κατάλαβα να τον περιμένετε να σας τα πει και αυτός.

Μίτσος ο σιντιριτίς του blog του Data Beh.

10 Απορίες της ημέρας...

2007-03-09T07:54:00.000+02:00

photo: http://athens.indymedia.org

1) Τελικά πιο επικίνδυνοι είναι οι "άγνωστοι" ή οι "γνωστοί" ???

2) Η σύλληψη προϋποθέτει πάντα τραυματισμό ή αυτό ισχύει μόνο σε περιπτώσεις φοιτητών??

3) Το οτι κάηκε το φυλάκιο στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη χθες 08/03/07, σημαίνει ότι σήμερα 09/03/07 λύθηκαν όλα τα υπόλοιπα προβλήματα που υπήρχαν, με τρόπο τέτοιο ώστε να ασχολούμαστε καμιά εβδομάδα ακόμα με το χθεσινό συμβάν?? Ή υπάρχουν ακόμα, απλώς μπορούν να περιμένουν λίγες μέρες μωρέεε...??

4) Το φυλάκιο που κάηκε είναι "διαχρονικό σύμβολο" όπως ο Παρθενώνας για παράδειγμα??

5) Οι "φοιτητές" που είναι επαγγελματίες "πορειάρχες", στις πόσες πορείες θα καταλάβουν οτι ναι, η αστυνομία έχει δακρυγόνα και τα χρησιμοποιεί??

6) Η αστυνομία γιατί δεν βάζει δικούς της cameramen να "τραβάνε" τα επεισόδια και ζητάει από τα κανάλια footage για να βρει τους κουκουλοφόρους??

7) Ποιο είναι χειρότερο, το να συμμετέχεις ή το να τα βλέπεις στην tv από τον καναπέ σου ενώ τρως και ρεύεσαι...??

8) Γιατί όλοι ασχολούνται με τα φοιτητικά blocks και κανείς με τα φοιτητικά blogs??

9) Αυτοί του Π.Α.Μ.Ε. "πήγανε" ??

10) Τι εννοούν αυτοί που λένε κάτι για "δέντρο" και κάτι για "δάσος"?? Μπορεί και να έχουν δίκιο???

Θα μας γράψουν οι εφημερίδες...

2007-03-08T14:41:00.000+02:00

Τι να μας γράψουν που μας έγραψαν δηλαδή...Στο χθεσινό φύλλο της Sport XL (αυτό είναι το σημερινό απάνου), η αφεντομουτσουνάρα του blog ήταν πρώτη μούρη στη στήλη που ασχολείται αποκλείστιcally με τα blogs και είναι το νέο trend ολούθε... Και ασχολείται σωστά, όχι σαν τους άλλους που το δοκίμασαν και τα έκαναν πουτάνα από την πρώτη μέρα...Τέλος πάντων δεν θα γκρινιάξω άλλο γιατί έχω χαρές (από αυτές επανήλθαν και οι μουσικές...)!!!
Ευχαριστώ...!!

Αχχχ...σε εκδικήθηκα!!!!!

2007-03-07T07:36:00.000+02:00

Ήταν μια νύχτα του Αυγούστου στην Αμοργό.

Η τελευταία νύχτα των διακοπών μας.

Το κορίτσι μου κι εγώ αφού τελειώσαμε ένα καραφάκι στο μπαλκόνι, αισθανθήκαμε ότι ενώ εμείς βλέπαμε το ηλιοβασίλεμα με τρυφερές αγκαλιές (καθότι και το ρακόμελο...), εμάς μας έβλεπε η γειτονιά, γι' αυτό και πήγαμε να συνεχίσουμε στο κρεβάτι μας...
Είχε αρχίσει να ομορφαίνει πολύ η ατμόσφαιρα, όταν εκείνη μου είπε:
-"Δεν έχω διάθεση! Θα 'θελα μόνο να με κρατήσεις για λίγο στην αγκαλιά σου να μου μιλήσεις γλυκά κι ύστερα να κοιμηθώ".
-"ΕΕΕΕΕΕ;;;" είπα εγώ "Τι λες τώρα;"
Και τότε αυτή μου είπε τα λόγια που τρομάζουν ότι θ' ακούσουν όλοι οι άντρες του πλανήτη, την ώρα που εξωτερικεύουν την ερωτική τους διάθεση:
-"Οι συναισθηματικές μου ανάγκες ως γυναίκα φαίνεται ότι δεν είναι αρκετές για να ικανοποιήσουν τις φυσικές σου ανάγκες ως άντρα."
Κι όταν γύρισα και την κοίταξα με δυο τεράστια ερωτηματικά για μάτια, συνέχισε:
-"Δεν μπορείς να μ' αγαπάς γι' αυτό που είμαι κι όχι γι' αυτό που μπορώ να κάνω για σένα στο κρεβάτι;"
.....Αποφάσισα ότι το μόνο που μου απέμενε ήταν ο ύπνος.
Την επόμενη μέρα πήραμε το καράβι της επιστροφής.

Ομολογώ ότι η ατμόσφαιρα ήταν λίγο βαριά...

Φτάσαμε στο σπίτι και η πρώτη μου δουλειά ήταν να τηλεφωνήσω στο γραφείο για να εξασφαλίσω άλλες δυο μέρες άδειας...
-"Έτσι για προσορμογή...", τους είπα.

Ξέρετε πόσο σκληρό είναι να πηγαίνεις κατ' ευθείαν από το νησί στο γραφείο...
Στην πραγματικότητα όμως δεν πήγα στη δουλειά για ένα έχω λίγο ακόμη χρόνο να μείνω μαζί της.

Βγήκαμε βόλτα για καφέ, φάγαμε κι ένα υπέροχο μεσημεριανό στο αγαπημένο της Κινέζικο και μετά πήγαμε για ψώνια στα μαγαζιά.

Μπήκαμε σ' ένα μεγάλο πολυκατάστημα.

Τριγύριζα μαζί της ενώ δοκίμαζε διάφορα πολύ ακριβά φορέματα.

Δεν μπορούσε ν' αποφασίσει ποιο να πάρει.
-"Πάρτα όλα", της είπα και χάρηκε.
Ήθελε καινούρια παπούτσια και της είπα να πάρει ένα ζευγάρι για κάθε φόρεμα που είχε αγοράσει και ενθουσιάστηκε.
Μετά επήγαμε σ' ένα κοσμηματοπωλείο και πραγματικά συγκινήθηκε μ' ένα ζευγάρι διαμαντένια σκουλαρίκια.

Συγκινήθηκε ακόμη περισσότερο όταν της είπα να τα πάρει.
Σκέφτηκε προφανώς να με δοκιμάσει γιατί μου ζήτησε και παπούτσια του τένις, ενώ από τένις δεν έχει ιδέα.

Προφανώς το βλέμμα μου της απάντησε, γιατί γύρισε και μου είπε: -"Εντάξει, αγάπη μου, εντάξει".
Καθώς κρατούσε στην αγκαλιά της τα φορέματα, τα παπούτσια και τα σκουλαρίκια, είχε φουντώσει από χαρά κι ενθουσιασμό και το πρόσωπό της ήταν γεμάτο χαμόγελο και φλόγα, θαρρείς και κόντευε στην σεξουαλική ολοκλήρωση.
Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε :
-"Νομίζω ότι τελειώσαμε, καρδιά μου. Ας πάμε στο ταμείο... "
Ήμουν εκτός εαυτού, όταν της είπα: "Όχι, γλυκιά μου, δεν έχω διάθεση."
Το πρόσωπό της άσπρισε και το στόμα της έμεινε ανοιχτό μ' ένα τεράστιο «ΤΙΙΙΙΙΙ;;;"
Και τότε είπα: "Κορίτσι μου, θέλω απλώς να κρατήσεις αυτά τα πράγματα για λίγο. Οι οικονομικές μου ανάγκες ως άντρα δεν είναι δυνατό να καλύψουν τις αγοραστικές σου ανάγκες ως γυναίκα"...
.....και τη στιγμή που φαινόταν έτοιμη να με σκοτώσει, συμπλήρωσα: "Γιατί δεν μπορείς να μ' αγαπάς γι' αυτό που είμαι κι όχι για αυτά που μπορώ να σου αγοράσω;"

Όχι δεν είναι δικό μου και είναι παλιό, οι περισσότεροι πιθανότατα θα το έχετε διαβάσει, αλλά το θυμήθηκα όταν διάβασα αυτό και πρέπει να συμφωνήσετε οτι ούτε κακό είναι, ούτε απέχει πολύ από την πραγματικότητα!!
Good morning everybody!!

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΣΑΜΕ....ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΝΩΣΤΟΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΡΑΚ...

2007-03-05T07:13:00.000+02:00

ENA TEST... ΒΓΑΛΤΕ ΤΙΣ ΚΟΛΛΕΣ ΣΑΣ

2007-03-02T20:43:00.000+02:00

Το τέστ έχει μόνο 1 ερώτηση, αλλά είναι πολύ σημαντική!
Δίνοντας μια ειλικρινή απάντηση θα καθορίσει το φιλότιμο σας!
Το τεστ περιέχει μια τυχαία, εντελώς φανταστική περίσταση όπου ΕΣΥ καλείσαι να πάρεις μια απόφαση!
Θυμήσου ότι η απάντηση σου πρέπει να είναι ειλικρινής
Διαβάστε τα παρακάτω και δώστε ιδιαίτερη σημασία σε κάθε
γραμμή!

Η ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ
Είστε στη Νέα Ορλεάνη. Γύρω σου κυριεύει το χάος που προκάλεσε ένας τυφώνας και πολλαπλές πλημμύρες.
Είναι μια πλημμύρα βιβλικών διαστάσεων. Είσαι ένας δημοσιογράφος - φωτογράφος που δουλεύει για μία πολύ μεγάλη εφημερίδα, και είσαι παγιδευμένος μέσα στην μέση αυτής της καταστροφής!!
Η κατάσταση είναι φοβερή! Προσπαθείς να τραβήξεις φωτογραφίες που θα καθορίσουν την καριέρα σου. Σπίτια καταστρέφονται, άνθρωποι ουρλιάζουν, άλλοι εξαφανίζονται κάτω από τα νερά! Η φύση τα καταστρέφει όλα!

ΤΟ ΤΕΣΤ
Ξαφνικά βλέπεις έναν άνθρωπο μέσα στο νερό! Παλεύει για τη ζωή του προσπαθώντας να μη τον καταπιούν τα κύματα!
Πλησιάζεις... και σου μοιάζει οικείος! Ξαφνικά καταλαβαίνεις ποιος είναι! Είναι ο George Bush!!!
Την ίδια στιγμή βλέπεις τεράστια κύματα να κατευθύνονται καταπάνω του έτοιμα να τον πνίξουν!

Έχεις 2 επιλογές:
1) Μπορείς να σώσεις την ζωή του George Bush

ή

2) Να τραβήξεις μια δραματική φωτογραφία που αναπαριστά τον θάνατο ενός απο τους πιο δυνατούς και σημαντικούς ανθρώπους στον πλανήτη!

Η ΕΡΩΤΗΣΗ:
Εδώ είναι η ερώτηση και παρακαλώ απάντησε ειλικρινά:
Θα επιλέξεις έγχρωμο φιλμ με υψηλή αντίθεση ή θα πας για την κλασσική απλότητα του
ασπρόμαυρου;

thanks again moG

ΕΠΙΚΑΙΡΑ...

2007-03-01T20:26:00.000+02:00

Μην είναι ο ήχος....??μην είναι ο φωτισμός....??μην είναι που ο Σαρμπέλ είχε το monitor μέσα στο αυτί του, ενώ ο Δάντης με την Τάμτα απ'όξω??
Μην είμαστε για γέλια και εμείς και η Eurovision??
"Γεια σου Μαρία"...τους χαιρετισμούς μου και τα δέοντα στη μαμά σου... αλλά και σε εμάς που ασχολούμαστε με μαλακίες... 11 χρόνων η νεαρά FYI...

moG thanks για το video

Συνέντευξη Τύπου (ενός τύπου τέλος πάντων...)Για να μην σπάσεις το pc από τα νεύρα σου, πρώτα πάτα το Pause στο Podcast...

2007-02-27T12:48:00.001+02:00

Δημητράκηηηηη στον πίνακα!!!

2007-02-23T23:33:00.000+02:00

Ρε σεις...πείτε μου την αλήθεια....κοιτάξτε τη φωτογραφία. Είναι φιγούρα αυτή ανθρώπου που μπορεί να λύσει το πρόβλημα, οποιοδήποτε πρόβλημα?? ΔΕΝ έχει σημασία ποιο κόμμα υποστηρίζει κανείς, ΔΕΝ μετράει ποιον ψηφίζεις. Απλά κοιτάξτε την. Δε λέω, μπορεί εγώ να έχω πρόβλημα, αλλά δεν βγάζει μία κακία-πονηριά-ξυνίλα η υπουργός?? Είναι πρόσωπο ανθρώπου που μπορεί να εμπιστευθεί ο πιτσιρικάς?? Φαντάζομαι ότι και εγώ να ήξερα οτι εκείνη θα λάβει αποφάσεις για το μέλλον μου, θα ήθελα να τα σπάσω όλα και τελικά θα τα έσπαγα δηλαδή. Έτσι φυσιογνωμικά, επειδή μου τη δίνει η φάτσα της...Αλλά πάλι, αυτό είναι υποκειμενικό θα μου πείτε...αλλά μήπως όλα υποκειμενικά δεν είναι στην τελική??

So You Think You Can....

2007-02-23T00:16:00.000+02:00

So You Think You Can...Travel By The Subway

Δεν είχα "ταξιδέψει" ποτέ με το Μετρό. Μεγάλη ξεφτίλα, αν σκεφτεί κανείς οτι υπάρχει σταθιμός (του Μετρό, όχι σαν το δικό μας..) 5mins από το σπίτι μου. Την προηγούμενη Παρασκευή όμως δεν είχα επιλογή. Ήταν μονόδρομος η λύση, έπρεπε να πάρω το Μετρό. Είχα χρησιμοποιήσει το μέσο αυτό το 1995 στο Παρίσι, αλλά δεν μου έκανε και τρελλή εντύπωση(τουλάχιστον σε σχέση με αυτά που μπορούν να σου κάνουν εντύπωση όταν βρεθείς στο Παρίσι στην ηλικία των 20 Μαίων).

Περπατώντας στη βροχή, τα 5 λεπτά ήταν αρκετά ώστε να γίνω μουσκίδι μέχρι να φτάσω στις κυλιόμενες, δυστυχώς όχι πέτρες, αλλά σκάλες...

Ένιωσα σαν επαρχιωτόπουλο που βρέθηκε από τα ΚΤΕΛ κατευθείαν στο Galaxy του Hilton (βασικά και το αντίθετο πρέπει να είναι αρκετά οδυνηρό). Κοιτούσα σαν μαλάκας δεξιά και αριστερά μη ξέροντας που να πάω. "Δεν έχει σήμα και το κινητό ρε πούστη να πάρω κανέναν τηλέφωνο και να μη γίνω τελείως ρόμπα...".

Τελικά αναγκάστηκα να ξεστομίσω στο γκισέ:"Εεεε συγνώμη, για Πανόρμου που πρέπει να πάω??".

4 κεφάλια (η "ουρά" του γκισέ δηλαδή) γύρισαν προς το μέρος μου, απορώντας προφανώς, που αν και δεν ξέρω τα στοιχειώδη, έχω μάθει τουλάχιστον καλά τη γλώσσα ώστε να μπορώ να συνεννοηθώ "εντώ στο Ελλάντα" που με έφερε ο δρόμος μου. Πέντε χέρια απλώνονται στον ορίζοντά μου. Μαζεύοντας τα κομμάτια του εγωισμού μου συνεχίζω προς την αποβάθρα. Βγάζω το πακέτο με τα τσιγάρα, ότι καλύτερο μέχρι να έρθει ο συρμός ένα τσιγαράκι... Άλλοι αυτοί τη φορά άνθρωποι και προσεχώς συνεπιβάτες μου, με ξανακοιτάνε καλά καλά, πιο "καλά" όμως δεν παίζει. Δε γίνεται, σκέφτομαι, μουσκίδι, ταπεινωμένος και χωρίς τσιγάρο?? Προσέχω τις σημάνσεις "No smoking" και το πόσο καθαρά είναι όλα και πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω τι συμβαίνει τσουπ ο συρμός!!

Λοιπόν, έχουμε και λέμε, και απαγορεύεται το καπίνισμα και όλα λάμπουν και το Μετρό ήρθε μέχρι να πω κίμινο. Μάλλον έχω μείνει πίσω στο θέμα transportation στην Ελλάδα αλλά τουλάχιστον έκανα μία αρχή...

So You Think You Can...Say Whatever You Want

Κάνω zapping. Πέφτω στο Μάκη. Ένας είναι ο Μάκης λέμε... Λοιπόν, το τί λέει ο Μάκης και οι καλεσμένοι του σημασία δεν έχει, από κάποιο σημείο και μετά όλα το ίδιο μου φαίνονται, σαν επανάληψη χωρίς να έχει σημασία το λογότυπο του καναλιού ή οι καλεσμένοι κτλ. Μέχρι και το σκηνικό πρέπει να είναι από τα Do It Yourself Shops και να είναι έτοιμο για πακετάρισμα-ξεπακετάρισμα σε χρόνο dt. Άσε που ικανός είναι ο Μάκης να βάζει τους συνεργάτες του να κάνουνε λύση-άρμωση στο σκηνικό κάθε πρωί για άσκηση...

Όλα είναι ίδια χρόνια τώρα, όμως θυμάμαι αυτό που μου είχε πει ο παππούς μου:"Ποτέ μην εμπιστεύσαι άνθρωπο που μιλάει για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο".

Και εκείνη τη στιγμή λέει ο Μάκης: "Δεν θα πείτε εσείς κύριε στον Τριανταφυλλόπουλο πως θα κάνει τη δουλειά του. Ο Δημοσιογράφος έκρινε ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσει κρυφή κάμερα και έτσι έκανε. Ο Τριανταφυλλόπουλος θα πληρώσει πρόστιμο για την πράξη του αυτή, αν και όταν χρειαστεί". Παππού όπου "Δημοσιογράφος" εννοεί "εγώ", σωστά??

So You Think You Can...Cheat

Από την όλη ιστορία με το Βαρθολομαίο, αφού δηλαδή ξεπέρασα το γεγονός ότι νόμιζα επί μιάμιση μέρα οτι είχαν σκοτώσει τον πατριάρχη ("μα δεν μπορεί να τον λένε Γιάννη ρε γαμώτο...") μου έμειναν τα εξής: Μπορεί να κοπιάζεις μια ολόκληρη ζωή να έχεις "πρόσωπο" και κούτελο καθαρό. Μπορεί να κάνεις τα αδύνατα δυνατά ώστε τα παιδιά σου να σε έχουν στα μάτια τους ως ακλόνητο πρότυπο δύναμης και εξουσίας. Μπορεί να μη σηκώνεις μύγα στο σπαθί σου όταν η κουβέντα έρχεται στο θέμα της οικογένειάς (σου). Μπορεί να έχεις τα φράγκα του κόσμου όλου. Για ένα δευτερόλεπτο το χάνεις, σου γυαλίζει μια 50άρα κοκέτα (και της γυαλίζεις αντιστοίχως, αυτά πάνε both ways δεν φταίει μόνο η "πουτάνα" κύριοι, δυστυχώς, μη θυμάστε μόνο την υπογραφή σας..) και τι γίνεται?? Ψάχνουν να βρουν αποτυπώματα, αν πήρες viagra, ασπιρίνη ή αναβράζον, εάν την έφαγες στο κεφάλι με απλό κινητό ή με 3G, εάν γάμησες, πώς γάμησες και γιατί?? Και εσύ τι κάνεις??

Τα γάμησες όλα μεγάλε και άστους άλλους πίσω να ψάχνουν να βρουν τι έγινε...εσύ γλίτωσες, απλώς δεν θα σε ξαναπούν ποτέ "κύριο". Το καράβι πρέπει να έχει και ρότα για να συρθεί, δε σύρεται έτσι εύκολα...

So You Think You Can...Drink As Much As You Want

Ρε σεις, εσάς λέω τους under18 που ήσασταν στην Πάτρα, στα Καρναβάλια. Μην το γαμάτε ρε, δε γίνεται 4 ασθενοφόρα να μη σας προλαβαίνουν...

Tip: Όταν νομίζετε ότι έχετε πιει πολύ, αλλά δεν ξέρετε αν αντέχετε λίγο ακόμη καθίστε κάτω. Χάμω, πως το λένε στο πάτωμα. Τότε θα διαπιστώσετε αν σας παίρνει και για επόμενο ή αν διαφαίνεται πιθανότητα εισαγωγής για πλύση στομάχου μέρα πού 'ναι...

So You Think you Can...Dance

Όχι το talent-reality-show-διαγωνισμό-εκπομπή στο Mega, αν και το βλέπω που και που γιατί έχει ωραία "θέματα". Ταλέντα...

Για τους φίλους μου λέω, που θα χορέψουν "the Isiah Way" !! Γουστάρω λέμε και όπως σε όλα τα πράγματα σημασία έχει ο τρόπος και οι συγκεκριμένοι από τρόπους και φαντασία πάνε καλά!! Από τα λίγα νέα που με "έφτιαξαν" ψυχολογικώς αυτή την εβδομάδα, μαζί με τη μουτσούνα του G όταν με κοιτάει και γελάει πονηρά, σαν να σκέφτεται:"Μπάρμπα, εγώ θα κάνω πολύ περισσότερες μαλακίες από σένα άμα μεγαλώσω...".

A M O L A K A L U M B A

2007-02-19T15:48:00.000+02:00

2007-02-11T12:21:00.000+02:00

Ποτέ δεν τις γούσταρα τις Κυριακές, όπως όλοι άλλωστε. Ξύπνησα στις 12 και σκέφτομαι τι μπορώ να κάνω ώστε να την κερδίσω και να μη λέω πάλι αύριο "τι μαλάκας ήμουνα που έχασα τη μέρα μου". Τώρα θα μου πείτε τι σημασία έχει το είδος από τη στιγμή που είναι κανείς μαλάκας...

Το hangover από το party της Παρασκευής καλά κρατεί. Αρχίζω να έχω επιφυλάξεις σχετικά με τη διάρκεια που μένει το alcohol στο αίμα. Οι ειδικοί μιλούν για 24 ώρες, αλλά χωρίς να έχουν υποθέτω συναντήσει την παρέα μου...

Μόλις άρχισε και να βρέχει. Κυριακή που βρέχει. Δεν έχω χειρότερο, εκτός ίσως από το Σάββατο που βρέχει.

Τέλος πάντων στο θέμα μας. Το party που λέτε περίφημο, όπως πρέπει να είναι κάθε ένα που σέβεται τον εαυτό του. Ίσως είναι ότι πλέον μεγαλώσαμε και κάνουμε κρα για parties(τς, τς), ίσως ότι δεν γίνονται και πολλά πια, αλλά σίγουρα το γεγονός ότι ήταν μασκέ βοήθησε. Ο άνθρωπος τελικά έχει ανάγκη τη μάσκα, είναι καλύτερα πως να το κάνουμε. Εξάλλου είναι διαφορετικό να φάει χυλόπιτα ο Γιώργος από τη Μαρία και διαφορετικό να φάει ο Ζορό από την κολομπίνα, ας είναι τα ίδια άτομα και στις δύο περιπτώσεις, ο Γιώργος σκέφτεται "αν είχα ντυθεί κάτι άλλο θα μου καθότανε η πουτάνα..." (γιατί πάντα είναι πουτάνα αν δεν σου κάτσει, ασχέτως που κανονικά θα έπρεπε να ισχύει το αντίθετο).

Κατά τα λοιπά, το party είχε ψιλοαπαράδεκτη μουσική, αλλά who cares όταν έχεις κατεβάσει 7 βότκες. Ο τζειντής έπαιξε όλα αυτά που κατά τη γνώμη μου (αλλά και πολλών άλλων) θα έπρεπε να έχουν απαγορευτεί, όπως τα "should i stay or should i go" (το οποίο πάντα με έβαζε στη θέση του διλλήματος σε σχέση με το party, αλλά πάντα έμενα), "i was made for loving you" ("τελικά ο Gene Simmons έχει όντως γλώσσα φιδιού???") και το κλασσικό "i love rock'n'roll". Όμως όλα αυτά δεν είχαν σημασία (βότκας δοθείσης πάσα αρνητικότις παυσάτω γαρ) και καταλήξαμε κατά τις 7 το πρωί όλοι πιασμένοι χέρι-χέρι να χορεύουμε τη "λυγαριά" πατώντας ο ένας τον άλλο(ή την άλλη συνηθέστερα) προσπαθώντας ταυτόχρονα να συγκρατούμε τις περούκες ή κάποιο από τα λοιπά gadzets της αμφίεσης.

Μια χαρά ήταν σκέφτομαι, μακάρι να κρατούσαν λίγο περισσότερο οι Απόκριες, οι κανονικές εννοώ, με τις ψεύτικες τις μάσκες, αλλά Κυριακή είναι ας μην επεκταθώ...

Κυριακή είπα, όπερ σημαίνει παραδοσιακά ανάγνωση εφημερίδος, πρέπει να βγω να αγοράσω και αυτή την καινούρια με την οποία γίνεται χαμός γιατί ψες δεν είδα προκοπή. Και δεν είδα προκοπή, γιατί ο υπεύθυνος στο κατάστημα πώλησης εφημερίδων του μεγαλύτερου εμπορικού κέντρου της πόλης με κοίταξε περίεργα όταν τη ζήτησα, λες και τον ρώτησα αν μπορεί να μου δώσει το πρώτο σύγγραμα που σώζεται σε γραμμική 'A.

"Δεν την ξέρω", μου είπε και εγώ θεώρησα ότι για να μην την ξέρει δεν τα κατάφεραν για κάποιο λόγο και δεν την αναζήτησα αλλού...

Δεν πειράζει, έτσι και αλλιώς το νο2 ήταν πάντα πιο καλότυχο από το νο1...

Αλλάζει ο άνθρωπας???

2007-02-09T07:42:00.000+02:00

Θέλω τη βοήθειά σας...Με αφορμή γεγονότα των τελευταίων ημερώνε, προβληματίζομαι σχετικώς με το αν τελικώς ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει. Δηλαδής αν από καλός μπορεί να γίνει κακός ή τούμπαλιν. Μπορεί ο ρουφιάνος να σταματήσει να εξασκεί την τέχνη του??
Μπορεί ο γλύφτης να σταματήσει να παριστάνει το γιουσουφάκι του οποιουδήποτε και να αποφασίσει να πατήσει στα πόδια του, έτσι για αλλαγή βρε αδερφέ!?? Αυτό που λένε, ότι ο τάδε είναι καλός κατά βάθος, πώς μπορεί να το μετρήσει κανείς?? Πόσο είναι αυτό το βάθος??
Μετράται σε μέτρα, δηλαδή σε καμμιά κοσαριά μέτρα είμαι καλός αλλά στα πρώτα δέκα γάμα τα?? Μετράται σε χρόνο, δηλαδή αν τον γνωρίσεις καλύτερα είναι καλό παιδί ?? Πόσες ευκαιρίες τελικά πρέπει τελικά να δίνεις στον καθένα?? Παρακαλώ απαντήστε μου γιατί πολύ με τυραννάει το θέμα....
Α, να σας πω επίσης οτι η δική μου γνώμη είναι ότι δεν αλλάζει ο άνθρωπος, αλλά μπορείτε να με πείσετε για το αντίθετο...αν και ο σοφός λαός λέει και αυτό με το Μανωλιό και τα ρούχα του...
Skull and bones my friends....

Περί εργασίας

2007-01-31T01:48:00.000+02:00

Αρχικώς κάντε κλικ στη φωτογραφία...

Υπάρχουν δύο τινά. Ή να γράψω για τον Πετρομήτσο και το κέφι του (τουλάχιστον παραδέχθηκε ότι αυτό έκανε τόσο καιρό...) ή κάτι που διάβασα και "πολλάν με άρεσεν".Είναι του Διονύση Χαριτόπουλου και απλά λέει ολόκληρη την αλήθεια χωρίς πολλές σάλτσες. Μάλλον, εξηγεί και ποιο είναι το πρόβλημα...

Ε, είναι άδικο το δίλλημα...

Μοντέρνες δουλειές
Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά
εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από
του αγράμματου εργάτη. Ο πραγματικός πλούτος της χώρας παράγεται στο χωράφι
και στο εργοστάσιο· γι' αυτό οι αγρότες και οι εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να
επικαλεστούν κάποια νεφελώδη ιδεολογήματα για τη δουλειά τους.
Η προσφορά τους είναι αυταπόδεικτη.
Αντιθέτως, οι απασχολούμενοι στον τριτογενή τομέα, των υπηρεσιών, δεν αρκούνται
στην υψηλότερη αμοιβή που εισπράττουν· αγωνιούν να δώσουν και ανώτερο νόημα
σ' αυτό που κάνουν.
Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία.
Ο καλώς εννοούμενος επικερδής χαρακτήρας του αποσιωπάται συστηματικά και
προβάλλεται κατά κόρον σαν ζωτική ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο. Οι
χρηματιστές κόπτονται για την "ανάπτυξη", οι διαφημιστές μοχθούν για την
"επικοινωνία", οι ασφαλιστές χτίζουν την "ασφαλιστική συνείδηση" κ.ο.κ.
Εξ ου και το καταγέλαστο ορισμένων ότι ασκούν λειτούργημα.
Η κοινωνία, που διευθύνεται από τους εγγράμματους, έχει περί πολλού αυτά τα
επαγγέλματα και περιφρονεί εξόφθαλμα τον αγρότη και τον εργάτη. Απόδειξη, ότι
τους αμείβει με τα χαμηλότερα των εισοδημάτων και τους επιφυλάσσει πενιχρές
συντάξεις και ανεπαρκέστατη υγειονομική περίθαλψη.
Ουδείς ζηλεύει τη μοίρα τους.
Οι νέοι ονειρεύονται να σπουδάσουν για να κάνουν καριέρα σε κάποια από τις
μοντέρνες και αστραφτερές δουλειές. Αυτές έχουν πέραση· προσφέρουν υψηλές
αμοιβές και απείρως υψηλότερο κοινωνικό στάτους.
Δεν υποψιάζονται καν πως η καριέρα είναι η δική τους κοιλάδα των δακρύων.
Για να πετύχεις σ' αυτές τις δουλειές, το παν είναι να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου.
Να είσαι αυτό που επιθυμεί ο άλλος να είσαι. Αλλού σε θέλουν τολμηρό και
επιθετικό και αλλού μετρημένο και αξιόπιστο. Οι απαιτήσεις αλλάζουν ανάλογα με
τον κλάδο· άλλο σέιλς κι άλλο φαϊνάνς. Αυτή την κωμωδία του αγκρέσιβ ή του
ριλάιαμπλ δεν θα σταματήσεις ποτέ να την παίζεις· αυτή θα σε κρατάει στη δουλειά.
Επίσης, από τη μέρα που θα εισέλθεις σε κάποιον κλάδο, θα πρέπει να ασπαστείς και
τις ιδεοληψίες του· σαν να μυείσαι σε θρησκευτική αίρεση.
Ο κλάδος υπεράνω όλων.
Είναι ο ιερός δεσμός που προστατεύει και ανυψώνει τα μέλη του, ασχέτως των
εσωτερικών ανταγωνισμών. Με αυτή τη συντεχνιακή αντίληψη της χειρίστης μορφής
οι "συνάδελφοι" θωρακίζουν την επαγγελματική τους ιδιότητα και διεκδικούν από
την κοινωνία διαρκώς και νέα προνόμια.
Μαζί με την είσοδο στην αγορά εργασίας των νέων επαγγελμάτων εισήχθη και η
δυτική νοοτροπία του ολοκληρωτικά αφοσιωμένου στη δουλειά του προτεστάντη. Ο
χρόνος που αφιερώνουν οι υπάλληλοι στην εταιρεία είναι τρομαχτικός.
Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά
εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από
του αγράμματου εργάτη.
Το καθορισμένο ωράριο θεωρείται παρωχημένη αντίληψη, και η αμοιβή για
υπερωρίες είναι αδιανόητη. Οι υπάλληλοι δουλεύουν εντυπωσιακά περισσότερες
ώρες από τις προβλεπόμενες από τον νόμο, απασχολούνται Σαββατοκύριακα και
αργίες χωρίς την ανάλογη αμοιβή.
Τα εξοντωτικά 12ωρα και 14ωρα δουλειάς είναι νον στοπ. Η μεσημβρινή σιέστα έχει
τεθεί πλέον και στη χώρα μας υπό διωγμόν· κατάντησε μομφή. Λένε "αυτός κοιμάται
μεσημέρι" εννοώντας πως είναι εκτός πνεύματος· εν ολίγοις ακατάλληλος.
(Αν οι επιστήμονες μπορούσαν να καταθέσουν δημοσίως για τις ευεργετικές
ιδιότητες του μεσημβρινού ύπνου, θα είχε καταρρεύσει προ πολλού το δυτικό
εργασιακό μοντέλο. Ο ύπνος του μεσημεριού είναι βάλσαμο για την ψυχική και τη
σωματική μας υγεία και, εννοείται, συμβάλλει καίρια στη μακροβιότητα. Είναι κατά
πολύ πιο απαραίτητος και ζωογόνος από όλες τις "χελθ" βιταμίνες, τα "σπα" και τις
λοιπές τεχνικές στήριξης του ανθρώπινου οργανισμού.)
Ο ευπρεπής μισθός και ίσως κάποιο ετήσιο μπόνους που παρέχουν οι εταιρείες στα
μοντέρνα εργατόσκυλα δεν αντισταθμίζουν τις ατελείωτες ώρες πρόσθετης δουλειάς.
Γι' αυτό υπάρχουν συνήθως και κάποιες έξτρα παροχές κολακείας· το ωραίο γραφείο
(με παράθυρο ή όχι, ανάλογα με τη θέση σου στην ιεραρχία της επιχείρησης) και
κάποιοι φανταχτεροί τίτλοι, που ουσιαστικά δεν σημαίνουν τίποτα. Προβιβάζεσαι σε
εξέκιουτιβ, σίνιορ εξέκιουτιβ, κοoρντινέιτορ, σουπερβάιζορ, νταϊρέκτορ, βάις
πρέζιντεντ, τσιφ, μέλος του εξέκιουτιβ μπορντ και άλλα του σωρού και χωρίς νόημα.
Η μακροβιότητα της καριέρας σε μια σύγχρονη εταιρεία κρίνεται από δύο βασικά
στοιχεία: την όλο και μεγαλύτερη "τρέλα" για δουλειά και το λόγιαλτι (την
πιστότητα) στην εταιρεία και στους στόχους της.
Επίσης, είναι απαραίτητο να συμμεριστείς κάποιες νέες "αξίες". Όπως το
σχιζοφρενικό "άλλο δουλειά κι άλλο φιλία", λες κι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει
αναστολή αισθημάτων. Ή το δόγμα ότι με κάθε θυσία πρέπει να φέρεις σε πέρας τη
δουλειά που σου ανέθεσαν.
Όλα αυτά καλύπτονται με την πρόστυχη στρεψοδικία του σωστού "επαγγελματία".
Που σημαίνει ότι, προκειμένου να γίνει η δουλειά σου, όλα επιτρέπονται· η δουλειά
προηγείται κάθε ανθρώπινου αισθήματος· φιλία, αγάπη, δίκιο, κατανόηση είναι
δευτερεύοντα.
Λένε "είμαι προφέσιοναλ" κι αυτό τα εξηγεί όλα.
Κι ο Αλ Καπόνε "προφέσιοναλ" ήτανε.
Μάλιστα, οι νέοι επαγγελματίες διηγούνται εμφατικά το παράδειγμα του Ωνάση που
φιλοξενούσε έναν φίλο του, επίσης εφοπλιστή, στη θαλαμηγό του. Ενώ έπαιζαν
τάβλι, ο άλλος του αποκάλυψε χαρούμενος πως έδωσε εντολή αγοράς δύο πλοίων
που μόλις είχαν βγει προς πώληση.
Ο Ωνάσης δεν φάνηκε να δίνει σημασία στην πληροφορία· συνέχισαν το παιχνίδι, μα
κάποια στιγμή σηκώθηκε, να πάει στην τουαλέτα, και άργησε λίγο. Όταν επέστρεψε,
ξανάπιασε τα ζάρια και είπε χαμογελαστός στον φίλο του πως τα πλοία που του είχε
αναφέρει τα αγόρασε μόλις πριν ένα λεπτό εκείνος.
Αυτόν τον κτηνώδη αμοραλισμό εννοούν όταν λένε "είμαι προφέσιοναλ".
Το πλέον ψυχοφθόρο για τον εργαζόμενο είναι πως πρέπει να δίνει κάθε μέρα
εξετάσεις. Τα σύγχρονα επαγγέλματα έχουν υψηλό βαθμό ανασφάλειας σε σχέση με
τα παραδοσιακά. Και απείρως σκληρότερο ανταγωνισμό· τόσο εξωτερικό, από άλλες
ομοειδείς εταιρείες, όσο και εσωτερικό, από άλλους καπάτσους που εποφθαλμιούν
την ίδια θέση. Ακόμη και το υψηλόβαθμο στέλεχος δεν αισθάνεται σιγουριά· πάει ένα
πρωί, και χωρίς καμία προειδοποίηση βρίσκει το γραφείο του στον διάδρομο.
Δυστυχώς στην ίδια λούμπα έπεσαν και οι γυναίκες.
Μέχρι πρόσφατα δεν επιδείκνυαν την ολοκληρωτική αφοσίωση των αντρών στη
δουλειά τους. Ως όντα πιο πολύπλοκα, αισθαντικά και ερωτικά, έδιναν μεγαλύτερη
σημασία στα αισθήματα και στις χαρές της ζωής.
Γι' αυτή την ανεξαρτησία τους η κοινωνία τις φιλοδώρησε εκδικητικά με σωρεία
κατηγοριών· άπιστες, ελαφρόμυαλες, ανεύθυνες, γλωσσούδες κ.λπ. Η χαρά και ο
ερωτισμός δεν συγχωρούνται στην παραγωγή. Τελευταίως μάλιστα, αν αποπειραθείς
στη δουλειά ένα πονηρό αστείο, κάποιο υπονοούμενο, καραδοκεί η εξευτελιστική
κατηγορία της "σεξουαλικής παρενόχλησης".
Αυτό κι αν είναι ευνουχισμός· σημαίνει "όσοι περάσετε αυτή την πόρτα αφήστε έξω
το φύλο σας".
Οι γυναίκες, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν ένα ακόμη αντρικό οχυρό,
γίνονται κι αυτές "προφέσιοναλ" θύματα. Τυπικές, σοβαρές, με πολυάσχολο ύφος,
ασέξουαλ ντύσιμο, κάτι σκούρα ταγιέρ σαν αντρικά κουστούμια, λευκό πουκάμισο
και απομίμηση γραβάτας.
Έσβησε το χαμόγελο, το σκέρτσο και το παιχνίδισμα, που τις έκαναν αξιολάτρευτες.
Έχασαν το πλεονέκτημα της ζωής που είχαν έναντι των εξουθενωμένων από τη
δουλειά αντρών.
Ο Γκι Ντεμπόρ το έγραψε με συνταρακτική απλότητα: "Μόνο όσοι δεν δουλεύουν
ζουν".
Στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας όλοι ξέρουμε ότι στον κόσμο δεν ήρθαμε για να
κάνουμε καριέρα, λεφτά και όνομα· ήρθαμε πρωτίστως για να ζήσουμε και, ει
δυνατόν, να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο απ' ό,τι τον βρήκαμε.
Αλλά δεν ζούμε. Κι αυτό μας τρελαίνει.
"Το άγχος, το στρες, ο φόβος, η ντροπή, η περιφρόνηση, η επιθετικότητα, η θέληση
της δύναμης γεννιούνται από μια καταπιεσμένη θέληση για ζωή". (Βάνεγκεμ)
Με την πιο κοινή λογική, όσες ώρες δουλεύεις, άλλες τόσες πρέπει να έχεις ελεύθερες
για να χαρείς αυτά που έβγαλες.
Όμως ο νέος άνθρωπος σπαταλά όλο τον χρόνο του, την ευφυΐα, την εφευρετικότητα
και τις εμπνεύσεις του υπέρ της καριέρας του και όχι της ζωής του. Ο ψυχισμός του
μολύνεται από αυτό το δηλητηριώδες αλισβερίσι. Φυσικώ τω τρόπω, το εξέκιουτιβ
τερατάκι γραφείου θα μεταφέρει μακάβρια το πάρε δώσε και στις προσωπικές του
σχέσεις:
"Αυτά έκανα για σένα, περιμένω ανταπόδοση".
Μοιραία οι λαμπρές καριέρες είναι πυραμίδες που θεμελιώνονται πάνω σε
προσωπικές και οικογενειακές τραγωδίες.

ΤΑ ΝΕΑ , 07/12/2002 , Σελ.: P35
Κωδικός άρθρου: A17510P351

PUTA ...JOURNALISMA LOCA....ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΙΑ....

2007-01-24T18:22:00.000+02:00

Όπως πάντα συμβαίνει, η αφεντιά μου αργεί να πάρει χαμπάρι τα θέματα που καίνε. Από blogs φίλων λοιπόν ενημερώθηκα για το κλείσιμο ενός τέτοιου, επειδή λέει το δημοσίευσε μία εφημερίδα που έκανε ένα αντίστοιχο αφιέρωμα. To blog έπρεπε να μείνει "μυστικό" δεν συνέβη λόγω του δημοσιεύματος και άλλα πολλά...Τούτου δοθέντος λοιπόν, έχει γίνει της πουτάνας στο χωριό μας, γιατί, επειδή έγιναν έτσι τα πράγματα, φταίνε οι δημοσιογράφοι φυσικά, για άλλη μια φορά.

Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσους δημοσιογράφους έχω γνωρίσει από το 1995 που εργάζομαι. Είμαι ο πρώτος που λέει ότι ναι, οι περισσότεροι είναι αλήτες και ρουφιάνοι. Είμαι ο πρώτος που λέει επίσης, ότι ναι, προκειμένου να έχουν τη "βόμβα", το αποκλειστικό θέμα δηλαδή, είναι χαλαρά διατεθειμένοι να σκοτώσουν και τη μάνα τους ακόμα. Έχω δει σοβαρούς επαγγελματίες να παρακαλάνε κλαίγοντας σαν κοριτσάκια για ένα μονόστηλο ή "μία λεζάντα έστωωω", γλείφοντας ταυτόχρονα από τον διευθυντή τους μέχρι τη γραμματέα του , και κοριτσάκια να ανοίγουν προσχαρή τα ποδαράκια τους για να το πετύχουν. Έχω δει "κολλητούς" να "δίνονται" για πλάκα στο βωμό της προαγωγής. Έχω δει και έχω δει...

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΟΜΩΣ????

Δεν έχω δει πουθενά μία αναφορά για τους άλλους, όχι ψέματα, βλέπω πολλές αλλά συνήθως όταν αυτοί πεθαίνουν.

Ας το πάρουμε από πιο πριν. Μήπως ο καθένας από μας, δεν διατηρεί το δικαίωμα να είναι κακός, άσχημος, μαλάκας, παιδεραστής, μισογύνης, φαλοκράτης, ρουφιάνος ή απλά ηλίθιος, ασχέτως από το επάγγελμα του??

Σας ρώτησε κανείς κατά τη διάρκεια συνέντευξης για κάποια δουλειά, αν σας αρέσει βαράτε ενέσεις στις φλέβες σας?? Αν το κάνατε και σας ρωτούσε θα του το λέγατε?? Αν του το λέγατε θα σας έδινε τη δουλειά??

Εσείς σε κάθε περίπτωση θα ήσασταν drug addicted. Άνεργος drug addicted ή εργαζόμενος one. Πόσους μαλάκες ξέρετε προζωπικά?? Πόσοι από αυτούς είναι δημοσιογράφοι??

Ο blogger είναι άλλο...μέσα από τη ζεστασιά του σπιτιού του ή κάποια ζεστασιά τέλος πάντω, γράφει τις ιδέες του. Γράφω όποια μαλακία θέλω, χωρίς κόστος, αλλά μήπως επειδή είμαι ανώνυμος είμαι και ανύπαρκτος?? Και η ευθύνη τελικά ποιανού είναι, γιατί η ευθύνη δεν είναι φανταστικη, αυτή υπάρχει.Όλες οι μαλακίες πληρώνονται, όλες, με κάποιο τρόπο.

Ό άνθρωπος είναι πάντα. Δεν είναι η δουλειά του. Αν ο δημοσιογράφος είναι κακός άνθρωπος σίγουρα θα ψάξει και θα βρει τρόπους μέσα από τη δουλειά του για να εκφράσει την τάση του αυτή. Ο σουβλατζής και ο αστυνομικός επίσης. Και στο τέλος αυτό έχει σημασία. Τι να το κάνεις αν ο άνθρωπος έχει δις αλλά είναι ένα αρχίδι και το χειρότερο εις γνώσιν του??

Γίνεται να μη ζηλέψεις αυτόν που, αντί να είναι, έχει αρχίδια?? Που το κόστος του το μετράει όχι σε ευρώ αλλά σε αξιοπρέπεια, ταπεινοφροσύνη και μαγκιά?? Ποιον θέλεις για πρότυπο?? Θέλετε να ασχολείστε με τους άλλους, με γεια σας με χαρά σας, εγώ με αρχίδια δεν ασχολούμαι.

Θα σας πω και ένα μυστικό-ιστορία . Το 1994 όταν ήμουν στη σχολή ακόμα, συνειδητοποίησα ότι επειδή ήταν τριετής, θα έπρεπε να παρουσιαστώ φαντάρος την επόμενη χρονιά. Επειδή το χέρι της σχολής όμως το ένιωθα οικονομικά βαθειά από πίσω μου, δεν με έπαιρνε. Έβαλα λυτούς και δεμένους, όλους τους γνωστούς, οι οποίοι μου έλεγαν όμως "μπες εσύ και θα τα κανονίσουμε όλα, ζάχαρη θα περάσεις!!". "Τί λέτε ρε!!!". Το θέμα ήταν να μην μπω!!

Έτσι, και με μία σειρά από πολλές συγκυρίες, κατέληξα σπουδαστής στο πρώτο δημόσιο ΙΕΚ δημοσιογραφίας που ιδρύθηκε. Ενώ ταυτόχρονα είχα τη σχολή και δούλευα κοντά στον αμερικάνο έλληνα σκηνοθέτη ο οποίος δεν καταλάβαινε από κάτι άλλο εκτός από τη λέξη "δουλειά". Μεγάλο σχολείο ωστόσο. Έτσι λοιπόν, και με τη σκέψη όχι των απουσιών τόσο, όσο των παρουσιών, όποτε μπορούσα να πηγαίνω δηλαδή, ξεκίνησα στη δημοσιογραφική σχολή. Εκεί τρώω τρεις απανωτές κατραπακιές:

α) Με έπαιρνε το πολύ για οκτώ απουσίες το μήνα.

β)Αυτή η σχολή είχε το ίδιο περίπου ωράριο με την άλλη.

γ)Η Μαρία, σπουδάστρια και αυτή στη σχολή δημοσιογραφίας και big love (δεν το ξαναπάω σε γαμησιάτικα μην ανησυχείτε), η οποία όμως μου ξεκαθάρισε ότι: "επειδή για μένα είσαι πολύ έξυπνος, αν θέλεις να είμαστε μαζί μην κάνεις καμμιά μαλακία και δεν πάρεις το χαρτί δύο χρόνια που θα τραβιέσαι έτσι και αλλιώς εδώ μέσα."

Εγώ φυσικά βαριόμουνα ακόμα και την ώρα που έλεγα σε όλους τους καθηγητές ξεχωριστά, ότι "εμένα άλλη είναι η δουλειά μου, έρχομαι μόνο για την αναβολή, μη με ενοχλείτε και δεν θα σας ενοχλώ, θα κάνω ότι πρέπει ίσα ίσα για να περνάω στις εξετάσεις". Τι και αν μου έλεγαν ότι έχω δυνατότητες, εγώ είχα ήδη αποφασίσει τι θα έκανα στη ζωή μου. Πρέπει να σημειώσω ότι οι καθηγητές ήταν όλοι από την ΕΡΤ ή εφημεριδάδες με 20 χρόνια στην πλάτη τους, μιλάμε για "ιερά τέρατα" που τους άκουγες με το στόμα ορθάνοιχτο και ένιωθες ηλίθιος...αλλά εγώ ήθελα να είμαι στην άλλη πλευρά από τότε, για λόγους που δεν είναι του παρόντος post.

Το μυαλό μου ήταν στο τσιγάρο του διαλλείματος και στη Μαρία, ενώ ταυτόχρονα έτρεχα και για δουλειά και στην άλλη σχολή.

Τελικά :

Όταν τελείωσα με το καλό την ¨κανονική" μου σχολή, σταμάτησα μαχαίρι και την άλλη και πήγα φαντάρος (για 4 μήνες δεν πήρα πτυχίο δημοσιογραφίας, who knows??). Η Μαρία εξαφανίστηκε, ακριβώς όταν εξαφανίστηκα και εγώ από τη δημοσιογραφία.

Τέλος:

Θα θυμάμαι για πάντα όταν ακούω τη λέξη δημοσιογραφία τη Μαρία. Τις κουβέντες μας όταν βγαίναμε, τις αναζητήσεις και τις ανησυχίες μας. Αγνή, γελαστή, πανέξυπνη, θετική, πανέμορφη, μόνο με το καλό στο μυαλό της.

Έτσι βλέπω και τη δημοσιογραφία. Και έτσι είναι όλοι, όσοι την υπηρετούν σωστά.

Με αρχίδια δεν ασχολούμαι sorry...

Whassapening man......

2007-01-23T07:35:00.000+02:00

Η στάθμη στη λίμνη Πλαστήρα έχει πέσει στους 90 πόντους λόγω ανομβρίας. Τα περιστέρια έχουν χάσει το μπούσουλα και αντί για τον Μάιο, είπαν να αρχίσουν το ζευγάρωμα από το Γενάρη και κυνηγάει να στριμώξει ο απανταχού πίτσουνος την απανταχού πιτσούνα. Οι αρκούδες που έπρεπε ήδη να βρίσκονται σε χειμερία νάρκη έχουν χάσει τον ύπνο τους. Η κυρία Λουκά θέλει δώρο ένα i-pod nano...

Κάτι δεν πάει καλά, δεν ξέρω αν το πήρατε γραμμή. Πως γίνεται 23 Ιανουαρίου να νομίζουμε ότι μας έχει «πιάσει» η άνοιξη?? Τώρα κανονικά έπρεπε να σιχτιρίζουμε με το κρύο και την παγωνιά και να μετανιώνουμε που είπαμε το Σεπτέμβρη ότι βαρεθήκαμε το καλοκαίρι, ενώ αναπολούμε τις ωραίες καλοκαιρινές στιγμές που ζήσαμε στο νησί...

Αντί να βλέπουμε στις ειδήσεις την κοπή της πίτας των χειμερινών κολυμβητών, βλέπουμε κανονικούς-θερινούς-κολυμβητές να έχουν τιγκάρει τις παραλίες και μάλιστα κουβαλώντας όλα τα συμπαραμαρτούντα (τις πεθερές, το μικρό Δημητράκη, τα ταπεράκια με τα κιοφτεδάκια κτλ.). Οι καφετερίες (που λέγανε παλιά) γεμάτες, όλοι με γυαλιά ηλίου ελαφριά ντυμένοι, με ανοιχτά χρώματα, πολλά υγρά και τα συναφή...

Άντε, καλό μας καλοκαίρι...(αν και τώρα που κοίταξα έξω, σαν να έχει ομίχλη...)

2007-01-22T00:55:00.000+02:00

Το blog αυτό δεν ήθελα να «καταντήσει» ημερολόγιο, του στυλ "σήμερα ήταν μία από τις ημέρες που θα μείνουν για πάντα στο μυαλό μου...."
Όμως για κάποιο λόγο, βαρέθηκα να γράφω για τον Πετρομήτσο. Έτσι και αλλιώς είναι πολύ μακρινή εκείνη η εποχή και όπως συμβαίνει πάντα, έχω κρατήσει μόνο τα καλά. Τα οποία παρεπιπτόντως μου φαίνονται-πάλι-πολύ περισσότερα από τα άσχημα. Δεν έχασα, μάλλον κέρδισα, γενικώς λέμε...
Από την άλλη σκέφτομαι, ώντας και πρακτικός άνθρωπος, ότι δεν μπορώ να περιμένω πότε θα κάνει κάποια παπαριά του λόγου του, ώστε να έχω να γράψω. Βαρέθηκα να ασχολούμαι, πως το λένε??? Έχω πολλά περισσότερα θετικά πράγματα να στριμώξω στην κεφάλα μου, παρά την εικόνα εκείνου και της παρέας του. Πετρομήτσος τέλος, λοιπόν. Τουλάχιστον μέχρι να συμβεί κάτι συνταρακτικό και αξιοσημείωτο από μέρους του, που δεν το βλέπω σύντομα...
Από σήμερα δεν υπάρχει concept. To blog είναι ανοιχτό σε όλα τα θέματα, τόσο από μένα όσο και για για όλους σας. Αυτό σημαίνει ότι γράφω-ετε ότι θέλουμε. Τα blogs που μου αρέσουν είναι «χύμα», έτσι πρέπει. Όποιος δεν γουστάρει, φρεσκάρει και τα Αγγλικά του πατώντας το κουμπί που λέει «next blog». Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας που το να ασχολούμαστε με τον Πετρομήτσο φαντάζει, ηλίθιο τουλάχιστον. Έπειτα, σκέφτηκα ότι τα ημερολόγια δεν είναι καθόλου άσχημα. Δεν υπάρχουν πιο «συμβεβλημένες» με την πραγματικότητα καταστάσεις, από αυτές που τελικά μας συμβαίνουν. Αυτές που μετά από κανά μήνα τις λέμε και εμπειρίες. Ναι ναι, για αυτές αξίζει να γράφουμε. Είμαστε ότι ζούμε... (και όχι ότι τρώμε!).
Επίσης θα γράφω στην καθομιλουμένη(...αυτή που μιλάμε δηλαδή..), οπότε το λεξιλόγιο μπορεί να προκαλέσει και ξαναοπότε απομακρύνετε τα παιδιά από την τηλεόραση. Αυτά....

Παρασκευή 19/01/07, 02:40, Ν. Σμύρνη

"Ένα σφηνάκι για το δρόμο ρε!". "Ε, άντε βάλτα τι με κοιτάς?? Γιάννη κάνε ταμείο και πάμε για νάνι...και πες στη Δήμητρα να καθαρίσει το bar να είναι έτοιμο αύριο".
Προσγειώνεται μπροστά μου το δέκατο σφηνάκι tequila της βραδιάς. "Γεια μας! "
Το πίνω χωρίς να μου κάνει κάποια αίσθηση πλέον. Σήμερα πέρασα καλά. Ακόμα δεν μπορώ να το δω σαν δουλέιά αυτό το ευχάριστο διάλλειμα. Κάθε μέρα, νύχτα μάλλον, είναι διαφορετική. Αλλά, αν και φεύγω τόσο κουρασμένος, όταν ξαναμπαίνω στο μαγαζί γουστάρω και ξέρω ότι θα περάσω super. "Άντε καλό βράδυ!", φεύγω. Μπαίνω στο αυτοκίνητο.

Παρασκευή 19/01/07, 03:00, Βασιλήσης Σοφίας

Κίνηση ρε πούστη. Λες και είναι 11 το πρωί. Από την τελευταία φορά που συναντήθηκα με το κρεβάτι μου έχουν περάσει 22 ώρες. Άντε να δούμε πότε θα πάμε σπίτι μας...
Τα νεύρα που ξεκινούν από τους αμφιβληστροειδείς των ματιών μου και καταλήγουν στο ήδη θολωμένο κεφάλι μου σκανάρουν την περιοχή για μπλόκο-αλκοτέστ. Χτυπάει το κινητό. "Ναι?". "Έλα η Δήμητρα είμαι, μην πας από Μεσογείων γιατί έχει αλκοτέστ και δεν είσαι για τέτοια φάση τώρα...". "Ok ευχαριστώ τα λέμε tomorrow" απαντάω με όλη την πρωτοτυπία που κατάφερα να συγκεντρώσω εκείνη τη στιγμή. Πριν προλάβω καλά καλά να κλείσω το τηλέφωνο ακούω ένα μπαμ. Τον ξέρω αυτό τον ήχο, είναι τρακάρισμα, τον έχω ξανακούσει. Έξω από το Hilton μαζεύεται κόσμος, ένας ταρίφας τα «κατάφερε» πάλι, ευτυχώς χωρίς τραυματισμούς...Όμως ο άλλος «ψάχνεται» και έχουν βγει από τα αυτοκίνητα σε "θα σου γαμήσω..." mode. Τελικά πλησιάζουν και άλλοι, τους χωρίζουν "έλα, έλα ηρεμήστε, έχετε κόψει όλη την κυκλοφορία, πηγαίντε στη άκρη να πλακωθείτε..."
Και ξεκινάμε...

Παρασκευή 19/01/07, 03:07, Κηφισίας, Intercontinental, φανάρι.

Πορτοκαλί, κόκκινο, φρένο(έχετε δει τα νέα προστίματα??).
Όταν οδηγώ μετά τις 02:00, κάθε κόκκινο είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για τσιγάρο...ανοίγω το παράθυρο...
"καλησπέρα" ακούω μια φωνή. "Καλημέρα" λέω στη φωνή και γυρίζοντας βλέπω την κάτοχό της...Περίπου 30-35, κυριλέ ύφος και στυλ...και...απίστευτη!! Κολλάω..."Από το Hilton είμαι δίπλα σου, μου λέει..."
"Sorry, αλλά είμαι πολύ κουρασμένος, λέω(τι να πω???), και επειδή μόλις σχόλασα και έχω πιει δύο ποτάκια δεν το κατάλαβα.
Πράσινο το φανάρι. Ωχ..Τώρα??. "Σταμάτα στην εκκλησία" μου φωνάζει, περνώντας μπροστά μου με alarm. Τι γίνεται ρε γαμώτο...προσπαθώ να καταλάβω αλλά εις μάτην. Όταν πάρκαρα με alarm πίσω από το 206 της("κλασσικάααα ρε μαλάκαααα!!!" θα έλεγε ένας φίλος μου) γνώριζα τα εξής: Σύμφωνα με τις έως τώρα εμπειρίες μου, που λέγαμε και πιο πριν, τρία ήντουσαν τα ενδεχόμενα:
α) Πετιούνται από τη γωνία 3 αλμπάνια-συνεργοί της με περίστροφα, με δέρνουν και μου παίρνουν λεφτά και αυτοκίνητο.
β) Ανταλλάσουμε τηλέφωνα, βγαίνουμε και τελικά αποδεικνύεται οτι ήταν η γυναίκα της ζωής μου που έλεγα ότι δεν υπάρχει...
γ) Κάποια από τις πρώην μου, έχει βάλει αυτή τη θεά να με «παίξει» και ξαφνικά θα πεταχτεί από τη γωνία αλα Cheaters κάνοντάς με ρεζίλι στους φίλους μου που θα έχει ειδοποιήσει από πριν για να με εκδικηθεί.
Αμ δε....
Δεν πήγαινε όμως κάπου αλλού το μυαλό μου. Τι συμβαίνει γαμώ την τρέλλα μου...?? Ανοίγει η πόρτα της. Θα προσπαθήσω να παραμείνω ψύχραιμος για να σας περιγράψω τί αντίκρυσα, και απευθύνομαι κυρίως στους άντρες εξ υμών. Α Π Ι Σ Τ Ε Υ Τ Ο..!!!
Μετά από το απαραίτητο για την ιστορία μας σχόλιο-κριτική συνεχίζω.
"Γιατί με κοιτάς έτσι??" μου λέει και συνειδητοποιώ ότι έχει περάσει ένα λεπτό χωρίς να έχω κάνει ούτε για λίγο επιστροφή στην πραγματικότητα. Αλλά από την άλλη δεν διακρίνω και κάτι ύποπτο... Ούτε αλμπάνια, ούτε κάτι άλλο περίεργο τελος πάντων. Αλλά κάτι πρέπει να πω, γιατί μέχρι τώρα είμαι σαν το Γιάννη το Μουγκό. "Σε ξέρω από κάπου ή απλά την πέφτεις στον κόσμο στο δρόμο??" Ωραία...κάλυψα παν ενδεχόμενον και πρόσθεσα και το στοιχείο του χιούμορ που πιάνει πάντα, σκέφτομαι...
"Όχι δεν με ξέρεις" μου λέει, "και απλά θέλω να με γαμήσεις απόψε...".
Η Κηφισίας εξαφανίζεται, βρίσκομαι σε μία ερημική τροπική παραλία, με κόκκινα νερά όπου ακούγεται το "What A Wonderful World". Κοιτάω μπροστά μου και εκείνη είναι ακόμα εκεί, αλλά στη θέση του προσώπου της υπάρχει ένα τεράστιο ερωτηματικό, το οποίο και με βοηθάει να ψελλίσω: "τι θέλεις να σου κάνω???" χωρίς να ενδιαφέρομαι αν δείχνω έκπληκτος, γιατί ναι, έχω μείνει μαλάκας!!
"Κοίτα" λέει "επειδή δεν θέλω να χάνω το χρόνο μου, όπως ούτε και εσύ το δικό σου φαντάζομαι, κατάλαβες τι σε ρώτησα??" Κουνάω το κεφάλι μου και θυμάμαι ότι πρέπει να κλείσω το στόμα μου. "Ναι" απαντάω, "κατάλαβα, αλλά θεωρείς ότι η κουβέντα που κάνουμε έχει κάποιου είδους λογική??". Μήπως έπρεπε να της πω καλύτερα ότι κατά τη γνώμη μου οποιοδήποτε σώφρον αρσενικό στον πλανήτη θα έπρεπε να ευνουχιστεί και να καταδικαστεί εις θάνατον αν της απαντούσε αρνητικά?? Πρέπει να δω που το πάει όμως, έχω συνηθίσει να μου τυχαίνουν όλα τα κουλά, δεν με νοιάζει, θα το πάω μέχρι τέλους ρε πούστη και ότι γίνει έγινε, σκέφτομαι τότε και επιτίθεμαι με όλα τα όπλα...τα οποία μάλλον όμως είναι αμυντικά...

Παρασκευή 19/01/07, 03:20, μέσα σε ένα μαύρο Peugeot 206, στην Κηφησίας με alarm...

"Είμαι η Ιωάννα, 34, γλωσσολόγος και μη γελάς!! θέλω να περάσω το βράδυ μαζί σου από όταν σε είδα, χωρίς καμμία δέσμευση και χωρίς τίποτα άλλο...σε κάλυψα??" μου λέει, "πες ότι είναι η τυχερή σου μέρα !!" γελάει...
Και φυσικά ήταν η τυχερή μου μέρα, αυτό εννοείται δεν χωράει συζήτηση. Αλλά κάτι δεν κολλάει, κάτι δεν μου αρέσει στην ιστορία. Όμως είπαμε, θα το πάω μέχρι τέλους..."οκ" της λέω, "έτσι και αλλιώς θα στη έπεφτα οπουδήποτε σε έβλεπα, οπότε με βγάζεις και από τον κόπο". "Πάμε??
Και πήγαμε...

Παρασκευή 19/01/07, 03:45 Κολωνάκι
"Εδώ μένω" βάζει το κλειδί σε ένα διαμέρισμα του τετάρτου. Από μέσα ακούγεται ένα σκυλί που από το γαύγισμα και μόνο, θα είμαι τυχερός αν είναι μικρότερο από τη γειτόνισα της Χάρυβδης..."Μείνε πίσω" με προειδοποιεί...
Το κεφάλι από το ομορφότερο αλλά και πιο υπερμεγέθες λυκόσκυλο που έχω δει ποτέ στη ζωή μου ξεπροβάλλει πίσω από τη μισάνοιχτη πόρτα με εμφανώς επιθετικές διαθέσεις για την πάρτη μου... "Κάτω Ιβάν" τον διατάζει, και μετά τον αγγαλιάζει και ο Ιβάν λιώνει...λογικό σκέφτομαι...τον νιώθω...
"Με προστατεύει το μωρό μου", μου λέει, "είναι το μοναδικό πλάσμα που νοιάζεται χωρίς να θέλει αντάλλαγμα, τον έχω από κουτάβι!"
Μακάρι η μοναδική απορία μου να ήταν η σχέση Ιωάννας-Ιβάν εκείνη τη στιγμή, αλλά όλα ήταν τόσο τρελλά που καρφί δεν μου καιγότανε και καμμία εντύπωση δεν θα μου έκανε αν η τύπισσα ήταν μάγισα, αστροναύτης, ιπτάμενος γιατρός...Αλλά είπαμε...μέχρι τέλους...
Το σπίτι απίστευτη χλίδα. "Του μπαμπά μου, χώρισε με τη μάνα μου όταν ήμουν 14 και από τότε δουλεύει στην επαρχία και το έδωσε σε μένα" γεγονός που δικαιολογούσε την ύπαρξη των τριών υπνοδωματίων σκέφτηκα...Μπροστά από ένα μεγαλοπρεπές τζάκι, που απορώ πως ξέφυγε από τον Κοκό στο Τατόι, υπάρχει ένα γυάλινο τραπέζι με μαρμάρινα πόδια...
Επάνω υπάρχουν δύο ποτήρια και ένα τεράστιο τασάκι όλα πεντακάθαρα..."λες και με περίμενες" της λέω, αλλά σε δεύτερο χρόνο συνειδητοποιώ το μέγεθος της μαλακίας που μόλις ξεστόμισα, γιατί αν δεν ήμουν εγώ θα ήταν άλλος, οπότε μπράβο στο κορίτσι που προννόησε..."Έφερα και το κρασί" είπε, "όχι άλλο αλκοόλ ρε πούστη..." σκέφτηκα.
Δεν είχα την παραμικρή ιδέα για το τι θα επακολουθούσε, ούτε όταν είδα ένα ένα μαύρο ηχομονωμένο δωμάτιο με μαύρους τοίχους, το οποίο "είχε ο αδερφός μου γιατί έπαιζε drums", και είχε στη μέση ένα κρεβάτι με μαύρα σεντόνια και κάγκελα, μαύρα και αυτά.

"Σου αρέσω?" με κοιτάει στα μάτια, "Τρελλά..". "Χμμμ....σου αρέσει το σώμα μου??" "Ειδικά αυτό..." εξηγούμαι...
"Ωραία, γιατί θέλω να με δείρεις παντού, να το καταστρέψεις, να κάνουμε έρωτα και μετά να με πας στο νοσοκομείο", με μία κίνηση βγάζει τη μαύρη κολλητή μπλούζα και μένει γυμνή....αποκαλύπτωντας μελανιές σε όλο το σώμα που μάλλον όμως ήταν στο στάδιο της εξάλειψης γιατί είχαν σκούρο κόκκινο χρώμα.
Το σοκ ήταν τόσο μεγάλο που βούλωσαν τα αυτιά μου και αυτά που μου είπε μετά τα θυμάμαι διαβάζοντας τα χείλη της. Της άρεσε το brutal, από δεκατεσσάρων χρόνων, ήθελε να της φέρονται βίαια. "Αν δεν με κλωτσήσεις στο στομάχι και να βγάλω αίμα από το στόμα μου, δεν μου αρέσει...θέλω ο άντρας να με βλέπει σαν σάρκα μόνο, τίποτε άλλο...να με ξεφτυλίζει να με πατάει στο πρόσωπο και να με βρίζει, και μετά, όταν τελειώσει, να μου φέρεται τρυφερά, σαν πατέρας....το καταλαβαίνεις???".
Μετά μου έδειξε και τα άλλα δωμάτια. Το ένα ήταν άδειο και παρατημένο σαν αποθήκη. Το άλλο, είχε ένα κρεβάτι γύρω από το οποίο υπήρχε η μεγαλύτερη συλλογή από βοηθήματα, όργανα βασανισμού, σωφρονισμού και άλλα τέτοια...μερικά δεν πάει το μυαλό σου ότι μπορεί να υπάρχουν πάντως...
Αλλά έτσι και αλλιώς, αυτό συμβαίνει με πολλά πράγματα...

Σάββατο 20/01/07, 11:00 το πρωί, σπίτι μου επιτέλους....

Δύο καφέ, δύο ζάχαρη, νερό, ανακάτεμμα έτοιμος, δεν είμαι και σε φάση gourmet τώρα.
Δεν έχω κοιμηθεί ακόμα φυσικά. Όμως αράζω στον καναπέ κάνω παρατηρήσεις και παίρνω σημαντικές αποφάσεις όπως:
Ποτέ να μην ξαναπώ τη φράση "τα έχω δει όλα".
Τίποτα και κανένας δεν είναι αυτό που φαίνεται.
Τι άλλο θα μου τύχει...
Αν αυτός είναι μόνο ο Ιανουάριος του νέου έτους τι πρόκειται να επακολουθήσει...
Από αύριο θα αλλάξω το blog. Το βαρέθηκα...

That's Me.....

2007-01-21T04:43:00.000+02:00

Water On Mars..

2007-01-14T14:35:00.000+02:00

Όπως αποδεικνύεται, σύμφωνα με μεγάλα και έγκυρα ειδησεογραφικά πρακτορεία και sites του εξωτερικού, τελικά υπάρχει νερό στον Άρη.

Με τίτλο 'There Is Water On Mars" γίνονται εκτενείς αναφορές στις προσπάθειες της NASA και των αστροναυτών διαστημικών αποστολών προς αυτή την κατεύθυνση.

Από το site του CNN:

(CNN) -- Mission accomplished: NASA scientists say the Mars rovers have found what they were looking for -- hard evidence that the red planet was once "soaking wet." "We have concluded the rocks here were once soaked in liquid water," said Steve Squyres of Cornell University. He's the principal investigator for the science instruments on Opportunity and its twin rover, Spirit.

Εγώ παραθέτω την φωτογραφία, για του λόγου το αληθές.

Πηγή:http://antwrp.gsfc.nasa.gov/apod/ap050401.html

Περί blog(s) και άλλα...

2007-01-11T00:38:00.000+02:00

Πέραν του οτι ο τίτλος είναι πιασάρικος (μεγαλό ποσοστό σε αποτελέσματα μηχανών αναζητήσεων etc.) το post αυτό γράφεται για κάποιο λόγο.

Επειδή πολλά εσυνέβησαν τις τελευταίες ημέρες, περί των blogs, του κλεισίματος του monitor, του ανοίγματος των αντι-monitor αλλά και άλλα πολλά, κάθησα και σκέφτηκα που λέει και το τραγούδι (λες και όρθια δυσκολευόταν να σκεφτεί η καλλιτέχνις...) ...

Σκέφτηκα γιατί είναι τόσο μεγάλη η μανία με τα blogs και γιατί αυτά κυριαρχούν στη καθημερινότητά μας.

Αρχικά, θεώρησα ότι οφείλεται στη μοναξιά των ανθρώπων, στην απρόσωπη, απόμακρη και κακούργα-πιο πολύ από ποτέ-κοινωνία που μας έχουν αναγκάσει να ζούμε.

Είναι πολύ ωραίο, αλλά και εύκολο, το πρωί που ξυπνάς να φτιάχνεις καφέ, να ανάβεις τσιγάρο και να ανοίγεις τον πισί σου για να διαβάσεις αυτό που δημιούργησε ο ¨φίλος¨ σου την προηγούμενη νύχτα, που μάλωσε με τη γκόμενα, είδε Ευαγγελάτο, πήγε σε μια συναυλία, ότι ήθελε έκανε τέλος πάντων.

Είναι πολύ εύκολο να το σχολιάσεις επίσης, ειδικά όταν μπορείς να το κάνεις ανώνυμα. Μα θα πει κανείς, μήπως και οι bloggers-ιδιοκτήτες επώνυμα γράφουν?? Υπάρχει κανείς που να κυκλοφορεί έξω συστηνόμενος ως kokkinos_laimhs, faia_oysia, Data_Behs??

Η μάλλον υπάρχει, και τον έχουν έξω?? ?Σαφώς και όχι...ανωνυμία και στις δύο περιπτώσεις λοιπόν...αυτό το κρατάμε.

Εκτός από την ανωνυμία το blog σου δίνει και μια άλλη δυνατότητα όμως...ικανοποίηση καλύτερα...Ε, πως να το κάνουμε, καλό είναι, αντί να διαβάζω μόνος μου αυτά που γράφω, να τα βλέπει και κανας χριστιανός για να καταλαβαίνω και εγώ που βαδίζω ως blogger αλλά και ως άνθρωπας....

Μήπως όμως αυτή είναι και η παγίδα?? Η προσπάθεια για συνεχώς μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα?? Μήπως έχουμε μπει σε μακρύ trip, τουτέστιν, μήπως υπάρχει έστω και ένα πολύ μικρό ποσοστό ¨άγχους¨ για το πόσοι θα μας διαβάσουν?? Μήπως και το monitor βοηθούσε προς αυτή την κατεύθυνση, ως η εταιρία μετρήσεων του Ελληνικού blogging?? Μπορεί και όχι. Τελικά καλό θα είναι να γίνουν πολλά τα monitor(s). Σίγουρα πάντως, καλύτερα να υπάρχουν πολλοί κοκκόροι και να αργεί να ξημερώσει, παρά να υπάρχει ένας και να τον πάρει ο ύπνος...

Τα blogs έχουν και κάτι άλλο. Αν π.χ εσένα σου αρέσει να ακούς Dave Brubeck καπνίζοντας ένα Cohiba και πίνοντας ένα 12άρι malt ή blended βρε αδερφέ, σίγουρα θα βρεις ένα blog για να το πεις χωρίς να σε χλευάσει κανείς. Είναι πολύ πιθανότερο δε, αν ψάξεις αρκετά, να βρεις και ένα blog με τίτλο "Brubeckwhilesmokinganddrinking.blogspot.com" για να μιλήσεις και με άλλους που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με σένα. Καλά, που λέει ο λόγος, μην αρχίσετε τα search...

Τί θα γινόταν αν αντί να το γράψεις στο blog, τηλεφωνούσες σε έναν οποινοδήποτε φίλο σου και του έλεγες : "Μαλάκα είμαι σπίτι μόνος μου, δίπλα στο τζάκι, ακουώ Brubeck, καπνίζω Cohiba και πίνω και ένα 12άρι κρύσταλλο.." ?????

Στα τέτοια μου?? Και στα δικά μου και όλων μας βέβαια...

Καλή φάση τα blogs λοιπόν...ένα άλλο καλό που έχουν είναι οτι οι περισσότεροι άνθρωποι που γράφουν σε αυτά έχουν αυξημένο δείκτη ευφυίας...Για το τελευταίο δεν έχω στοιχεία, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που έχω πάθει σοκ με τον τρόπο και την ικανότητα που μπορούν να εκφράζονται οι ηλεκτρονικοί συγγραφείς και μάλιστα χωρίς να περιμένουν κανένα αντάλλαγμα. Δεν περιμένει κανείς να πληρωθεί για αυτό που γράφει και όμως το κάνει λες έχει βάλει στοίχημα με τον εαυτό του όλα τα μύρια του κόσμου, να βγάλει από μέσα του το καλύτερο που υπάρχει... Είναι συγκλονιστικό ορισμένες φορές να βλέπει κανείς πως αντιδρά ο κάθε άνθρωπος στα ίδια ερεθίσματα. Ο ένας μπορεί να δει ένα δελτίο ειδήσεων και να συνεχίσει να τρώει και ο άλλος να γράψει-με αφορμή ένα θέμα του δελτίου- μία αράδα λέξεων που όταν τη διαβάσεις σου σηκωθώνεται άπασα τρίχα διαθέτεις. Creativity το λένε στα ξένα νομίζω. Αυτό που λείπει από όλες τις υπόλοιπες εκφάνσεις της πουτάνας της ζωής μας. Ίσως είναι ακόμα καινούριο το μέσο, ίσως στο μέλλον ¨βρωμίσει¨ και αυτό, δεν ξέρω. Ξέρω μόνο ότι κάποιες φορές είναι τόσο δυνατό, όσο και ένα βιβλίο.

Και το αστείο είναι, οτι ο δημιουργός του πονήματος που διαβάζουμε κάθε φορά σε κάποιο blog, μπορεί να είναι αυτός που κόρναρε σαν μαλάκας το πρωί στο φανάρι ή αυτός που μας πέταξε τα σκουπίδια του μπροστά στην πόρτα μας. Δεν αποκλείεται, νομίζω...?????
Όμως ακόμα και αυτό μας ιντριγκάρει, αυτή η πλεύρα της ανωνυμίας.

Τί άλλο έχουν τα blogs...α, βέβαια είναι και λίγο εθιστικά, αλλά σάμπως και όλο το web δεν είναι?? Μπορείτε να φανταστείτε τον εαυτό σας σε μία μέρα στέρησης αγγίγματος πληκτρολογίου και ποντικιού?? Θα σας την έπαιζε στα νεύρα ίσως?? Σε όλους ημών μάλλον...

Τώρα, αν με ρωτούσατε ποιο είναι καλύτερο, δηλαδή να βγει κανείς με τους φίλους του μία βόλτα ή να μείνει σπίτι να διαβάζει και να γράφει στα blogs των άλλων φίλων του, σίγουρα θα σας έλεγα το πρώτο. Είναι σαν τον μύθο που λένε για την τηλεόραση. Η δύναμή μας δεν είναι το τηλεκοντρόλ, αλλά η πόρτα του σπιτιού μας. Όποτε θέλουμε, τη βροντάμε και βγαίνουμε έξω για να το κάψουμε, δεν αλλάζουμε απλώς κανάλι. Το να αλλάξουμε κανάλι αντιθέτως, θα μας βάλει πάλι στη διαδικασία της δύναμης με το τηλεκοντρόλ και όλο αυτό το πράγμα που καταλήγει σε ένα ατέρμονο zapping στην καλύτερη των περιπτώσεων...

Τι μας λες ρε Data Beh τώρα, δικαίως θα ρωτήσετε...Αφού και εσύ έχεις blog...και εσύ στο κόλλημα είσαι...και εσύ με το άγχος να βρίσκεσαι κοντά σε πισί ανά πάσα ώρα και στιγμή για να απαντήσεις σε κάποιο comment...Ττττςςςςςςς......Το μόνο που ισχύει, είναι ότι έχω αυτό εδώ το blog...Το να πάω δηλαδή για τέσσερις ημέρες στις Πρέσπες, χωρίς notebook και internet δεν θα το σκεφτώ καθόλου σε σχέση με το BigTimeRadio. Ξέρω ότι είναι πολύ καλύτερο(το πρώτο!). Όπως αντίστοιχα, ξέρω ότι είναι καλύτερο (πιο ουσιώδες μάλλον) το blogging παρά το zapping...Ανάλογα με το πού είσαι κάνεις αυτό που σε "παίρνει" σε κάθε περίπτωση. Θα σας πω ότι θα μου λείψετε, θα μου πείτε καλά να περάσω στο ταξίδι, θα πάω εις τας Πρέσπας, θα επιστρέψω, θα έχετε λακίσει οι μισοί και φτου και από την αρχή...Εκτός αν δείτε κανά post που θα ξεκινάει με foto μου στις Όχθες της Μικρής Πρέσπας και με σημερινή ημερομηνία..!! That's the story...

Εγώ αλλιώς το βλέπω το θέμα όμως...Το blog δεν το έκανα, ούτε για να τα χώνω στον Πετρομήτσο (σταματήστε να ρωτάτε, υπάρχει, όπως και ο Αη Βασίλης, αν τον θέλουμε πολύ υπάρχει...), ούτε για να ψυχοθεραπεύω τα κόμπλεξ μου (που σίγουρα θα έχω και εγώ, αλλά όπως όλοι δεν το παραδέχομαι) αλλά ούτε και επειδή έχω πολύ ελεύθερο χρόνο προς διάθεση.

Τον Πετρομήτσο τον έχω χεσμένο, όπως και αυτός εμένα φαντάζομαι και καμμία διάθεση να ασχοληθώ μαζί του δεν θα είχα εάν δεν μου έκανε εντύπωση ως φιγούρα περισσότερο και λιγότερο ως συμπεριφορά...Όσο για τα κόμπλεξ μου, εδώ ακόμα δεν ξέρω ποια είναι, θα έψαχνα για τη θεραπεία τους?? Για ελέυθερο χρόνο τα ξέρετε, ομοιοπαθείς είμεθα όλοι...

Το blog αυτό έγινε με αφορμή τον Πετρομήτσο, όχι με αιτία. Πως να σας το πω...μπορείτε να φανταστείτε σε έναν οδηγό ταξί να ανατίθεται να πλοηγήσει ένα τάνκερ 20.000 τόνων??

Μπορείτε να φανταστείτε το ύφος του στο τιμόνι?? Δεν θα ήταν απίστευτη η ψυχολογία αυτού του ανθρώπου?? Θα κρατούσε κανείς μεγαλύτερη κακία σε αυτόν τον έρημο τον ταρίφα που είπε ναι ή σε αυτόν που του ανάθεσε την πλοήγηση του βαποριού?? Όχι, όχι δεν μπορώ να κρατήσω κακία...συμπάθεια και συμπόνοια ναι...κακία όχι...Άντε, το πολύ πολύ να παραδεχθώ ότι επειδή ο Πετρομήτσος έχει ρεύμα το κάνω και για λόγους marketing...Τι έλεγα?? α, ναι για το blog...Λοιπόν ξέρετε τί μου αρέσει εμένα στα blogs και δη σε τούτο 'δω(επειδή είναι "παιδί" μου όχι τίποτα άλλο)?? Ό'τι για πρώτη φορά στη ζωή μου, γράφω χωρίς να δίνω δεκάρα τσακιστή για το τί θα πουν αυτοί που το διαβάζουν. Και ξέρετε γιατί?? Δεν είναι καθηγητές για να μου το διορθώσουν με τα μαλακισμένα κόκκινα στυλό τους, δεν είναι κακοπροαίρετοι κριτές που με περιμένουν στη γωνία να κάνω τη στραβή...Ξέρω ότι όταν πατήσω στο "publish" τό 'χασα.

Έφυγε από μένα, έγινε όλων και όταν λέμε όλων εννοούμε όλων. Και επειδή κανείς δεν πληρώνει για να το διαβάσει, οι απόψεις έχουν μία ουσία. Μάλλον όλες την ίδια ουσία...

Δεν έχει σημασία το σχόλιο (το comment ντε!) όσο η διαδικασία στην οποία μπαίνει ο άλλος για να το κάνει. Σαν να σου λέει, είμαι και εγώ εδώ, το καταλαβαίνω αυτό που μου λες γιατί έχω περάσει μία παρόμοια ιστορία. Αυτό είναι το ζουμί για μένα. Ούτε τί θα μου πει, αν θα βρίσει, αν θα γλείψει, αν θα γελάσει...Δεν με ενδιαφέρουν αυτά. Με ενδιαφέρει ότι ο άλλος (όχι ο προηγούμενος, άλλος είναι αυτός τώρα) αφιερώνει-σπαταλά-χαραμίζει κάποια λεπτά από τον πολύτιμο σίγουρα χρόνο του για να ασχοληθεί με την πάρτη μου.

Αυτό είναι το νόημα του blogging νομίζω... Τίποτα λιγότερο αλλά και τίποτα περισσότερο...publish.....gone......

Φρόνιμα.......Και διαβάστε το παρακάτω....

2007-01-10T12:07:00.000+02:00

a. ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΧΝΗ ΝΑ ΚΟΥΡΑΖΕΣΑΙ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΑΝΑΠΑΥΣΗΣ.
b. H ΠΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΤΕΝΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΑΣ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΠΙΑ ΦΑΛΑΚΡΟΣ!
c. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ 4 ΛΥΚΟΙ ΚΑΙ 1 ΠΡΟΒΑΤΟ ΝΑ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ.
d. ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΠΩΣ ΞΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΚΝΕΥΡΙΖΟΥΝ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΤΑ ΞΕΡΟΥΜΕ.
e. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΗΧΑ ΕΙΝΑΙ Η ΦΑΣΟΛΑΔΑ. ΜΕΤΑ ΘΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΒΗΞΕΙΣ
f. Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ .
g. Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΦΑΣΕΙΣ: ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ, ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
ΞΕΚΙΝΑΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙΣ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΚΑΝΑΛΙΑ.
h. ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ. ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΑΠΟ ΚΑΤΩ.
i. ΜΕΓΑΛΟΦΥΪΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΓΥΜΝΙΣΤΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΦΑΤΣΕΣ.
j. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΗΛΙΘΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΗ. ΕΤΣΙ ΕΝΑΣ ΗΛΙΘΙΟΣ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΕΝΩ ΕΝΑΣ ΗΛΙΘΙΟΣ ΦΤΩΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΗΛΙΘΙΟΣ.
k. Η ΤΥΧΗ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΑΛΛΑ Η ΑΤΥΧΙΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΥΠΟΜΟΝΗ.
l. ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΟ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΚΟΨΩ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ.
m. Η ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ.
n. ΚΑΝΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ: ΠΛΥΘΕΙΤΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΝΑ ΦΙΛΟ!!

P.S. Δεν είναι δικό μου-αν και πολύ θα το ήθελα-με το έστειλαν by e-mail...(όπως λέμε by bus, by taxi, bye bye ντάρλιν' ετσετερά ετσετερά....)

How did i spend my Holidays...by Petromhtsos

2007-01-09T12:01:00.000+02:00

Τα σκόρδα δεν κολλάνε πουθενά, σας το λέω πριν ρωτήσετε...Αφήστε τα να παίζουν όμως, δεν ξέρει κανείς τί γίνεται...καλού κακού...

Έχω σε αποκλειστικότης την συνέντευξη...ή μάλλον Τη Συνέντευξη.

Όπως θα έχετε διαπιστώσει και από τον τίτλο, είναι η πρώτη συνέντευξη του Πετρομήτσου, και δόθηκε πριν από λίγες ημέρες εν όψει του νέου ανοίγματος και φυσικά της νέας χρονιάς...

Έχω την ελπίδα, σιγά σιγά, να καταφέρω να αποσπάσω λίγες κουβέντες και από τους υπόλοιπους "ήρωες" της ιστορίας μας.

Κατά τη διάρκειά της, ήταν παρόν μόνο ένα άτομο, εγώ δηλαδή, αλλά τον ξέρω τόσο καλά που είμαι σίγουρος ότι αυτές θα ήταν οι απαντήσεις του. Εξάλλου, όταν αυτός χρειάστηκε να αποφασίσει για μένα, ήμουν απών, επομένως μια χαρά ευχαριστημένος θα πρέπει να είναι...

Ερ: Λοιπόν, χαίρομαι πολύ που σας ξαναβλέπω...Ήταν η εορταστική περίοδος έτσι όπως την περιμένατε, γεμάτη με οικογενειακές στιγμές ευτυχίας, αλλά και στιγμές μακριά από το γραφείο και την πίεση της δουλειάς...??

Πετρ. Γεια χαρά σε όλους, ευτυχές το 7 και άκου να σου πω πώς έχουν τα πράγματα, γιατί πας και γράφεις μαλακίες στο blog, και μετά πρέπει εγώ να τις ξεκαθαρίζω...

Ερωτ. Μάλιστα πείτε μου...

Πετρ. Στις γιορτές δεν πέρασα καλά, γιατί βασικά δεν μ΄αφήσανε...για να καταλάβεις...Τη μέρα που θα έδινα το δώρο Χριστουγέννων, πλακώσανε και όλοι οι άλλοι που τους έχω διώξει και μου ζητάγανε τα ρέστα...

Ερ. Τα ρέστα ή το δώρο??

Πετρ. Το ίδιο είναι..όσο θα δουν το ένα θα δουν και το άλλο...Μού 'ρχονται που λες καμαρωτοί καμαρωτοί και μου στήνονται απόξω...ε, τι να κάνω και εγώ...

Ερ. Και τι κάνατε??

Πετρ. Ε, κάλεσα τα όργανα...αφου δεν έφευγαν με το καλό...

Ερ. Μα καλά, η αστυνομία τί είπε?? αφού είχαν δίκιο τυπικά...

Πετρ. Ναι δίκιο είχαν, αλλά εγώ είχα δει το κόλπο στις ειδήσεις το προηγούμενο βράδυ...το έκαναν σε κάτι εργαζόμενους σε μια κλωστουφαντουργία κάπου βόρεια...πήγαν και 'κει οι μάγκες και μπαστακώθηκαν έξω από το εργοστάσιο...

Ερ. Καλά, με τους δικούς σου εδώ τί έγινε?? Δεν δικαιούνται το δώρο??

Πετρ. Είπαμε, ναι...αλλά και εγώ δεν δικαιούμαι να έχω την ησυχία μου γιορτιάρες μέρες?? Εμένα με ρωτήσανε αυτοί αν έχω πρόβλημα?? Αν ειδα τα παιδάκια μου..??

Ερ. Ίσως είναι λίγο ατυχές το παράδειγμα...Εκείνοι δεν είναι στην ίδια μοίρα με σένα...

Πετρ. Τέλος πάντων ρε Πετρόμπεη πως σε λένε...

Ερ. Ντάτα Μπέη....

Πετρ. Ντάτα Μπέη μου που λες....το θέμα είναι ότι...ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΩ ΓΙΑ ΜΑΛΑΚΙΕΣ...το κατάλαβες?? πες το και σε όλους αυτούς να μη με ζαλίζουνε, ο Πετρομήτσος δεν πληρώνει για μαλακίες...

Ερ. Μαλακία το δώρο Χρισστουγέννων?? Η αστυνομία τι είπε..??

Πετρ. (Γέλια...) ε τί να πει, έχουν πάθει μεγάλη πλάκα με την πάρτη μου...!! Εγω φυσικά δεν σκάω μύτη μπροστά τους, αλλά μου τα λέγανε οι δικοί μου...Μαζέψανε στο τμήμα όλους αυτούς και εκείνη με τη σειρά τους μου κάνανε μήνυση για μή καταβολή του δώρου και παπαριές...

Ερ. Ξαναρωτάω....μα άδικο είχαν??

Πετρ. Δεν ξέρω τί ειχαν και τί δεν είχαν...ξέρω μόνο ότι τώρα έχουμε 2007...το δώρο που θέλουν είναι του 2006...ας ερχόντουσαν να το πάρουν...

Ερ. Μα ήρθαν...

Πετρ. Ναι ήρθαν αλλά έτρεχαν στα τμήματα για να μου κάνουν μήνυση...Μήπως πρέπει και να τους ψάχνω και να τους παρακαλάω για να τους δώσω το δώρο τους??

Ερ. Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι τί έκαναν??

Πετρ. Ευτυχώς οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, είναι άνθρωποι που κοιτάνε μόνο τη δουλειά τους...Δεν ασχολούνται με αυτά...

Ερ. Μα πως γίνεται αυτό?? Πριν από λίγο καιρό ήταν συνάδελφοι....

Πετρ. Ξέρω και 'γω...γίνεται....αφού δεν τους νοιάζει εγώ τι να κάνω??

Ερ. Δηλαδή, κανείς δεν σκέφτεται ότι στη θέση τους θα μπορούσαν να είναι εκείνοι??

Πετρ. Όχι, σου λέει ο άλλος, εγώ τα πήρα τα λεφτάκια μου?? Δεν πα να πνιγούνε οι άλλοι?? ας καθαρίσουν μόνοι τους...

Ερ. Και όλα αυτά περί συνδικαλισμού??

Πετρ. (πάλι γέλια...) Τι συνδικαλισμού ρε.....έχεις δει καμμιά απεργία να έχει γίνει στο μαγαζί μου??

Ερ. Μόνο μία νομίζω...

Πετρ. Ε, καλά αυτή έγινε για τα μάτια του κόσμου...και αν θυμάσαι ήταν γενική δεν έγινε μόνο σε μένα...

Ερ. Ναι σωστό αυτό το θυμάμαι...

Πετρ. Είδες?? Αφου σου λέω, τα έχω βρει με τα παιδιά...δεν με πειράζουν δεν τους πειράζω...καθαρά πράγματα...

Ερ. Και τι λένε για τα λεφτά που δεν δίνεις σε εργαζόμενους?? Δεν αντιδρούν??

Πετρ. Στην αρχή αντιδρούσαν...μετά που γνωριστήκαμε κατάλαβαν ότι έχω δίκιο...πιο μεγάλη ανάγκη έχω εγώ τα λεφτά παρά οι εργαζόμενοι...Τώρα είμαστε μια χαρά...με ειδοποιούν από πριν όταν είναι να με φοβήσουν με καμμιά απεργία...αλλά μου λένε από την αρχή ότι δεν θα γίνει τίποτα και ότι είναι για τα μάτια του κόσμου...Όλοι τσέπες έχουμε Ντάτα...

Ερ. Σωστό αυτό...αλλά το "όλοι" δεν περιλαμβάνει ακριβώς όλους...

Πετρ. Άμα ήταν έτσι εγώ θα ήμουνα φτωχός τώρα...όχι οτι έχω και καμμιά περιουσία δηλαδή...

Ερ. Και το μέλλον?? Πως περιγράφεται αυτό??

Πετρ. Όλα θα πάνε καλά...Τώρα που συνασπίστηκα δε φοβάμαι χάρο...Θα ανέβει το μαγαζί...

Ερ. Πώς ακριβώς θα γίνει αυτό??

Πετρ. Θα γίνει. Από μόνο του...Ευτυχώς έχω κρατήσει όλα αυτά τα άγια παιδιά που δεν μου λενε ποτέ όχι...

Ερ. Δεν σας λένε ποτέ όχι, ή σας λένε πάντα ναι??

Πετρ. (Γελώντας..) Ναι ναι...ποτέ...εδώ υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν από το σπίτι τους μέσω γραμμων broadband...τι παράπονο να έχουν??

Ερ. Και οι άλλοι που δεν δουλεύουν από το σπίτι τους??

Πετρ. Ε αυτοί ας προσέχανε...τώρα τί να πούνε...ας λέγανε από την αρχή άμα θέλανε...!!(Πάλι γέλια...) Τώρα χορεύουν!!

Ερ. Μια χαρά σας βλέπω...αισιόδοξο για το 2007...

Πετρ. Άκου να σου πω και να φύγω γιατί έχω να περάσω και από την τράπεζα...το 2007 μια χαρά θα πάει...αρκεί να ακούνε όλοι εμένα (σ.σ. τον Πετρομήτσο) και θα δείτε τί άνοδος θα έχουμε.

Ερ. Που την τοποθετείτε χρονικά αυτή την άνοδο??
Πετρ. Δεν ξέρω από αυτά που μου λες, αλλά θα το δεις...του χρόνου τέτοια εποχή, πάλι εδώ θα είμαστε και θα με ρωτάς...

Ερ. Ωραία...και τι θέλετε να ευχηθείτε στο προσωπικό σας??

Πετρ. Θέλω να ευχηθώ να συνεχίσουν το σύστημα "Yes Man" που τόσο καιρό μια χαρά ακολουθούν, ειδικά τώρα που έχω και τον συνιδιοκτήτη και είναι αρχή...Δηλαδή, αν χρειαστεί να ρίξουν κανά σφουγγαρισματάκι, κανά μερεμετάκι στις πόρτες, δεν έγινε και τίποτα...αυτά παντού γίνονται...

Α, επίσης τώρα που το θυμήθηκα αύριο έχω μία μετακόμιση και θα χρειαστώ κανά δυο ζευγάρια χέρια, φαντάσου ότι θα έρθει και ο Ουδέποτας που πήγε να μου την κάνει τελευταία στιγμή για δήθεν ταξίδι...περιμένω εθελοντές στο γραφείο μου γιατί αλλιώς θα πάνε σπίτια τους...να τους το πεις αυτό...

Ερ. Να είστε καλά, καλή χρονιά και καλά μυαλά..!!

Πετρ. Αυτό μου το είπανε και πέρυσι αλλά δεν έπιασε..!!!! (Πάλι γέλια...)

2007-01-08T05:47:00.000+02:00

Holidays Are Gone...

2007-01-05T11:02:00.000+02:00

Ωραία...κάναμε γιορτές, φάγαμε, ήπιαμε, ξεκουραστήκαμε, μαζί με εμάς και ο Πετρομήτσος με την παρέα του...Και τώρα τί?? "Καλά μυαλά" εύχεται ο λαός "Φχαριστώ" απαντάνε οι Πετρομήτσοι...και τώρα...τί??

Το σχέδιο προχωράει...μπορεί αυτό να μην είναι σαφές, αλλά προχωράει...

Οι αλλαγές έγιναν, εν ήδη ξεσκαρταρίσματος, έφυγαν οι "κακοί" και έμεινε η "αφρόκρεμα", οι άνθρωποι που θα κάνουν το Πετρομητσέικο να απογειωθεί, τόσο οικονομικά, όσο και ως όνομα εντός της -άγριας είναι η αλήθεια- αγοράς. Η παρέα είναι και πάλι έτοιμη για νέες περιπέτειες...

Stay tuned...

Αυτό το βλέπετε και ΄σεις ή με γελούν τα μάτια μου ???

2006-12-28T03:55:00.000+02:00

Μεγάλε sorry, όταν λες "έτσι" ??? Ακριβώς έτσι ???

Εεεε χμχμχμ....συγνώμη...

2006-12-28T02:09:00.000+02:00

Μήπως θέλει κανείς να μας πει πώς έδωσε το δώρο Χριστουγέννων ο Πετρομήτσος και πόσο τελικά άλλαξαν τα πράγματα από πέρυσι ή να το κάνουμε γαργάρα ???

Ή καλύτερα, .....να το πω εγώ???

2006-12-25T19:43:00.000+02:00

Πέθανε ο πατέρας της σόουλ μουσικής
25/12/2006

"Όλοι έχουν ψυχή, ό,τι μουσική και να παίζουν, δεν θα αλλάξω ως το τέλος"Πέθανε σε ηλικία εβδομήντα τριών ετών ο "πατέρας" της σόουλ, Τζέιμς Μπράουν. Εισήχθη με πνευμονία στο νοσοκομείο της Ατλάντα και πέθανε λίγες ώρες αργότερα, δήλωσε ο εκπρόσωπός του. Τα χιτς I Got You (I Feel Good), Papa's Got a Brand New Bag και Living in America έκαναν το Μπράουν διάσημo στην Αμερική και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο Μπράουν χτύπησε 94 πρωτιές στο αμερικανικό Billboard και έγραψε συνολικά τουλάχιστον 800 τραγούδια.

2006-12-25T07:10:00.000+02:00

Driving home for Christmas...

2006-12-22T13:30:00.000+02:00

Καλά ρε είστε σοβαρές?? Τις γιορτές περιμένετε για να βγάλετε τις κούρσες σας βόλτα??

Τόσο καιρό διαβάζω σε όλα τα ελληνικά blogs για το πακέτο που τρώει ο κόσμος με την κίνηση, αλλά νόμιζα ότι όλοι υπερβάλλουν...μέχρι χθες...

Γιατί χθες έκανα μιάμιση ώρα να πάω στη Ν. Σμύρνη. Ή μάλλον, "γιατί χθές έκανα μιάμιση ώρα να πάω στη Ν. Σμύρνη κυρία μου??????"

Επειδή εσύ δεν έχεις λόγο να βιαστείς, εγώ που έχω είμαι ηλίθιος??

Θυμάμαι, παλιότερα, σε έβλεπα μέσα σε λεωφορεία, σε ταξί, στο αυτοκίνητο του αντρός σου , οπουδήποτε τέλος πάντων και σκεφτόμουν πόσο τυχεροί είμαστε όλοι οι υπόλοιποι που δεν έχεις αυτοκίνητο...

Αλλά να, που πήρες και αυτοκίνητο. Βάζεις τις σακούλες στο πίσω κάθισμα, την τσάντα σου κάτω από το κάθισμα του συνοδηγού (επειδή το λέει ο Ευαγγελάτος), κοτσάρεις και τον Ντέρτι για να 'χουμε καλό δρόμο και όποιον πάρει ο χάροντας...

Φυσικά, γνωρίζεις επίσης, ότι είναι η καλύτερη ευκαιρία να κάνεις και τα τηλεφωνήματά σου, αφού επιτέλους μπορείς να συζητήσεις με την ησυχία σου με την φίλη σου την Έφη χωρίς τη μουρμούρα του Τάκη...

Και ξεκινάς...

Φυσικά σεβόμενη τον δικό σου Κ.Ο.Κ γιατί αυτός που έχουμε οι υπόλοιποι είναι ξεπερασμένος πια, από τα 60's...

Ο δικός σου Κ.Ο.Κ. αναφέρει ρητώς ότι...

Ποτέ δεν χρησιμοποιούμε στο αυτοκίνητο, από την τρίτη σχέση και πάνω στο κιβώτιο ταχυτήτων. Εξάλλου η ταχύτητα σκοτώνει.

Οι προειδοποιήσεις, βλέπε φλας, σινιάλο με φώτα κτλ., έχουν αντικατασταθεί από ένα απλό χαμόγελο. Απλά χαμογελάς και θεωρείς ότι ο άλλος θα σε αφήσει να περάσεις. Δεν πα νά' ρχεται με 100 από απέναντι, εσύ χαμογελάς και βγαίνεις. Ο άλλος πλακώνεται στα φρένα, κολλάνε τα πράγματά του στο παρμπρίζ, μαζί με αυτόν και όλων των από πίσω του και εσύ συνεχίζεις να χαμογελάς. Έτσι και αλλιώς εσύ δεν είδες τίποτα από όλα αυτά, γιατί η Έφη σου λέει τί είπε ο Λάκης στην εκπομπή...

Όλα μπορείς να τα κάνεις με το αυτοκίνητό σου, το οποίο συνήθως είναι σαν περίληψη καταλόγων του Hondou...Όπου θες σταματάς (αααα για να δω αυτές τις μπότες, τιμή...???), όποτε θες πατάς αυτό το κόκκινο με το τριγωνάκι και τρέχεις προς τη βιτρίνα, οι άλλοι από πίσω στα πρόθυρα εγκληματικής πράξης, οι περισσότεροι ψάχνουν ήδη τα τηλέφωνα των δικηγόρων τους....

Και εσύ επιστρέφεις, χαμογελάς και..."sorry"!!

Το κακό είναι, ότι μέρες γιορτών είναι, πάντα τη γλιτώνεις...

Και είναι σαν το κάνεις επίτηδες ρε γαμώτο...Προκλητικά επίτηδες...δεν γίνεται να μην ξέρεις ότι αν σου έκαναν κάτι αντίστοιχο θα σου γύριζε το μυαλό...

Όσο εγώ είμαι editor, άλλο τόσο αυτό είναι editorial...

2006-12-21T01:02:00.000+02:00

Το 1988 θυμάμαι, είχα πάει για διακοπές στην Κύπρο. Όταν επέστρεψα, βρήκα μία περίεργη μόδα στην πόλη. Όλοι μα όλοι ήθελαν να διαβάσουν τον Αλχημιστή, "κάποιο" βιβλίο, "κάποιου" Πάουλο Κοέλιο. Και πρέπει όλοι να το διάβασαν τελικά.
Εγώ από την άλλη, από αντίδραση δεν το διάβασα, περίμενα να περάσουν άλλα 3-4 χρόνια.
Θα μου πείτε, τι μας νοιάζει εμάς...σας νοιάζει, γιατί αφενός το έχετε διαβάσει και αφετέρου άμα δεν τα πώ σε σας σε ποιους θα τα πώ??
Δεν ξέρω αν το θυμάστε, όλοι ήταν κατενθουσιασμένοι. "ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ-ΣΤΑΘΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ,ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ-ΟΝΕΙΡΟ , "Ένα υπέροχο βιβλίο, που καμιά σχέση δεν έχει με τα υπόλοιπα βιβλία του ΚΟΕΛΙΟ, σε αγγίζει, σε γεμίζει ερωτηματικά που για να τα απαντήσεις αναγκάζεσαι να "σκύψεις" και να "δείς" μέσα σου.... " ο άλλος, "Ισως ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχουν γραφτεί ποτέ! Δείχνει την πολύπλευρη μορφή της ζωής και γιατί όχι και το ίδιο της το νόημα! " ο δείνα...
Το βιβλίο κατέληγε, ειδικότερα και απλουστευμένα στο ότι "όταν ποθείς κάτι, όλο το σύμπαν συνομωτεί για να πραγματοποιήσει την ευχή σου". Σήμερα λοιπόν σκεφτόμουν πως έχει
ή, πως θα μπορούσε να εκφραστεί αυτό στην πράξη...
Ας πάρουμε δύο όχι τυχαία παραδείγματα...Από τη μία ο Πετρομήτσος...Είναι φιλόδοξος ο άτιμος. Θέλει πολύ να του πάει καλά όλη αυτή η ιστορία. Να δείξει ότι είναι καλός manager και οτι δεν είναι τυχαία εκεί που είναι (ανάθεμα και αν ξέρει...). Η Θρήνη το ξέρει αυτό. θέλει να τον βοηθήσει. Χρησιμοποιεί όλες τις μεθόδους, όλες τις γνωριμίες, όλους τους τρόπους για να το πετύχει αυτό.
Από την άλλη, ένας οποιοσδήποτε ταλαίπωρος στον οποίο χρωστάει χρήματα ο Πετρομήτσος. Μόνος του πρέπει να τρέχει, να αφιερώνει τον κόπο και τον χρόνο του.
Μα τι γίνεται?? Μήπως ο δεύτερος δεν το θέλει τόσο πολύ?? Μήπως το σύμπαν μπορεί να συνομωτεί μόνο για έναν κάθε φορά?? Μήπως αν εγώ θελήσω σε δέκα χρόνια, αν μου τη βαρέσει βρε αδερφέ, να κάνω χρυσό δίσκο και το πιστέψω πολύ, θα γίνει?? ¨ ΄Οχι βέβαια και ξέρετε γιατί?? Γιατί όλα τα πράγματα έχουν όρια.
Δεν πα να θέλω να γίνω και αστροναύτης?? Δεν παίζει.
Πάουλο δεν μου τα είπες καλά. Άλλα κατάλαβα εγώ από το βιβλίο σου. Και όλοι οι υπόλοιποι φυσικά. Λες όλοι να καταλάβαμε λάθος?? Ή μάλλον, λες να θέλουμε όλοι λάθος πράγματα?? Γιατί δεν συνομωτεί και για εμάς λίγο το σύμπαν??
Τώρα που είπα σύμπαν...Σας έχει τύχει ορισμένες μέρες να νιώθετε περίεργα?? Σαν να φαίνεται ότι κάτι θα γίνει, χωρίς όμως να γίνεται τίποτα στο τέλος?? Λες και σας ακολουθεί συνεχώς ένα περίεργο μάτι από πάνω σας?? Τι σημαίνει αυτό?? Σήμερα έπαθα και ένα έντονο Deja-Vu αλλά έχω βολευτεί με την εξήγηση ότι είναι ένα παιχνίδισμα του μυαλού μας και δεν ασχολήθηκα περαιτέρω. Αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι ήταν περίεργο, όπως κάθε φορά δηλαδή, γιατί από τη στιγμή που θα σκεφτείς ότι "αυτό το έχω ξαναδεί", ξέρεις ακριβώς τι θα συμβεί και τι θα ειπωθεί στα επόμενα τρία λεπτά.
Έτσι είναι ή να ανησυχώ?? Μου έχουν μήπως πέσει πολλά τα "περίεργα"?? Οι παπάδες που πλακώθηκαν με τα λοστάρια και τις σιδηρολαβές, δεν έχουν διαβάσει τον Αλχημιστή?? Η μόνο σε μένα φαίνονται όλα ύποπτα ??Ποιο σύμπαν συνομώτησε για να πετύχουν ο ένας το κεφάλι του άλλου?? Μήπως παραείναι πολλοί οι Πετρομήτσοι??
Α, Πάουλο, θέλω πολύ να χιονίσει!! Πώς θα το καταφέρω?? Επιθυμώ το σύμπαν να λάβει γνώση για την επιθυμία μου αυτή, πού πρέπει να απευθυνθώ??
Επειδή είμαστε πολλοί, μήπως μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο σε σχέση με το σύμπαν, για να γίνει πιο γρήγορα, μπας και προλάβουμε και τα Χριστούγεννα??
Χμμμ κάτσε να σκεφτώ τι άλλο...τι άλλο...Α ναι, γίνεται φέτος ο Άγιος Βασίλης να μου φέρει δώρο ύπνο?? Δεν θέλω τίποτα άλλο, το κινητό και τη φωτογραφική θα τα αγοράσω μόνος μου, θέλω μόνο να μου φέρει ύπνο, γιατί μόνο αυτό μου λείπει...thanks..

P.S./ΑΣΧΕΤΟ

Στο μαγαζί του ο Πετρομήτσουλας έχει έναν μπάρμπα.

Αν φαντάζεστε ένα σεβάσμιο γέροντα απ' αυτούς που τα μάτια τους ξεχειλίζουν σοφία, πλανάσθε πλάνην οικτράν.

Εδώ μιλάμε για έναν κωλόγερα που δεν πάει ο νους σας.

Έχετε δει κάτι πορνόγερους που κυνηγάνε κοριτσάκια με αυτό το άρρωστο βλέμα, που θέλετε να τους πατήσετε στο κεφάλι μόνο και μόνο για αυτό που βλέπετε, χωρίς να θέλετε να μάθετε περισσότερα??

Ένα τέτοιο πράμα φανταστείτε λοιπόν...Αυτός που λέτε, κοπροσκυλιάζει όλη μέρα εκεί μέσα και το παίζει διευθυντής..Πότε από 'δω, πότε από ΄κει...μέχρι να βαρεθεί...Όταν βαρεθεί παραιτείται και πάει και κοπροσκυλιάζει στο σπίτι του, επίσημα πλέον και δικαιωμένος από τον αγώνα του κατά της ιδιοκτησίας και του κεφαλαίου. Το κεφάλαιο φυσικά, ταίζει την κοιλάρα του με πολλά euros μηνιαίως, δεδομένου ότι έχει και τα "τυχερά" της η δουλειά. Όλο και κάπου θα καλύψει τον Πετρομήτσο και δεν θα μιλήσει, όλο και κάπου θα του πάει ρούχα (ειδικά μέχρι πριν από λίγο καιρό, που αν σε βάζανε Παρασκευή αυτόφωρο, έβγαινες Δευτέρα). Αυτά πληρώνονται...δεν τα κάνει όποιος όποιος, πρέπει να είσαι έμπιστος του αφεντικού.

Όταν στο σπίτι, πάνω στο κωλοβάρεμα, χτυπάει το τηλέφωνο, ο κωλόγερος ξαφνιάζεται. "Εμπρός??" λεέι, "έλα ρε Κώδωνα, πρέπει να έρθεις κατεπειγόντως γιατί έβαλα ένα νέο συνέταιρο και δεν θέλω να μιλήσει με τους άλλους και να καταλάβει.."

"Έγινε αφεντικό" λέει και κλείνει το τηλέφωνο.

Και ξαναεμφανίζεται στο μαγαζί, δικαιωμένος και αυτή τη φορά που η ιδιοκτησία κατάλαβε το λάθος της και τον επαναπροσέλαβε..

Και έτσι παρασιτεί εκεί μέσα, παίζοντας με τις ζωές όλων των υπόλοιπων μέχρι να ξαναπαραιτηθεί κ.ο.κ.

Ο Κώδωνας είναι και συνδικαλι(η)στής. Αντίθετα με ότι γνωρίζετε, συνδικαλισμός σημαίνει: τα έχω καλά με την ιδιοκτησία, στους άλλους λέω ότι πλακώνομαι, και όταν ζορίσουν τα πράγματα πάω σπίτι μου μέχρι να ξεχαστούν. Έχει βρει και άλλους αξιόμαχους συντρόφους στον δίκαιο αυτό αγώνα. Τα ίδια λαμόγια είναι και οι άλλοι αλλά θα τα πούμε αυτά αναλυτικότερα στην πορεία. Το θέμα είναι, πώς γίνεται άνθρωποι σαν τον Πετρομήτσο και τον Κώδωνα να κυκλοφορούν ελεύθεροι και άλλοι να μπουζουριάζονται επειδή ο ψύλλος πήδηξε??

Τελικά ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό?? Τελικά εγώ την έχω καλύτερα ή αυτά τα λαμόγια??

Μήπως τελικά μερικές φορές που σκέφτομαι ότι αν είχα να διαλέξω ανάμεσα σε παράδεισο και κόλαση δεν θα ήξερα που θέλω να πάω??

Μάλλον θα ήξερα..! Και στα δύο...στον παράδεισο επειδή πρέπει και στην κόλαση επειδή εκεί θα είναι οι φίλοι μου και θα περάσω καλά!!

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ-ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΜΕΝΟΥΣ/ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

2006-12-20T00:05:00.000+02:00

EIKONA 1

EIKONA 2

ΕΚΤΑΚΤΩΣ πρέπει να παρέμβω.....Θα με ρωτήσετε τί συμβαίνει, τί σημαίνουν τα σκίτσα...

Λοιπόν και έχουμε και λέμε. Στην εικόνα 2 είναι αυτός ο οποίος είναι υπεύθυνος για την όλη μανούρα. Έτσι εμφανίζεται σήμερα και ανάλογο είναι και το ραδιόφωνο που θέλει να κάνει...Για τα ρούχα δεν έχει οριστικά καταλήξει σε αυτά που βλέπετε, πάντως αυτό είναι το mood...

Πλαισιώνεται στη νέα του αυτή προσπάθεια, από εξέχοντες μουσικούς βιρτουόζους, αλλά και σολίστες παραδοσιακών οργάνων καθώς επίσης και από πρωταθλητές ρίψεως ειδών ανθοκομίας σε πίστες της εθνικής οδού. Ξέρετε, σε αυτές που αν δεν έχει τουλάχιστον τρία αγροτικά στην είσοδο, δεν πατάς το πόδι σου μέσα γιατί είναι κυριλέ...

Είθε όλα να σας παν καλά, είθε η προσπάθεια να ευδοκιμήσει, αλλά να σας πω και τη μαύρη μου αλήθεια, ώρες ώρες σκέφτομαι ότι ο Πετρομήτσος και το Google να είχε, θα κατάφερνε να το κάνει ζημιογόνο...

Που πάει και τα/τους βρίσκει...Δεν έχω χρόνο ρε γμτ και ο άνθρωπος οργιάζει...δεν προλαβαίνω τα κατορθώματα του...θα συνεχίσω λοιπόν και αν δείτε πάνω από 10 φορές το ίδιο πλήκτρο πατημένο, πάει να πει ότι έγειρα...

Και ξαναέχουμε και ξαναλέμε. Θυμάστε τις τηλεφωνήτριες που λέγαμε??

Ο Πετρομήτσος (ο οποίος για όσους δεν γνωρίζουν, έχει ένα μοναδικό τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου, θα αναλυθεί παρακάτω) τις έθεσε σε διαθεσιμότητα!! (Μήτσοοοο i need a back uuuupp....) και στη θέση τους έφερε άλλες. Θα πληρώνει το μισό μισθό στις τεθείσες σε διαθεσιμότητα (λες και πλήρωνε και τον ολόκληρο δηλαδή...) για να κάθονται σπίτι τους με την αγωνία!! Αυτό σίγουρα το σκέφτηκε ο ίδιος!!! Είδατε που σας έλεγα για το πνευματικό του status?? Αυτό εννούσα!!
Για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ, ο Πετρομήτσος έχει βρει "παραθυράκια" για νόμους που ακόμα δεν υπάρχουν. Είναι πολύ μπροστά τελικά σας λέω...

Θα φτιάξει καντίνα (πάει το ΠΟΛΥ-ΠΟΛΥ), θα αλλάξει μοκέτα, θα γίνει άνθρωπος.

Τον έχει παρακαλέσει για αυτό ο Ουδέποτας, ο οποίος έχει αναλάβει εκ νέου τη νέα μελέτη των εγκαταστάσεων με τη δική του εξειδικευμένη ομάδα (φήμες θέλουν ακόμα και το Σικελό να εμφανίζεται και την Θρήνη να λιώνει..."Μα πείτε μου δεν μοιάζει με Σικελό??") και θεωρείται από το νέο συνέταιρο υπεύθυνος για το όλο έργο.

Η κακοτυχία χτύπησε δυστυχώς την ομάδα από την πρώτη κιόλας μέρα με αποτέλεσμα την απώλεια κάποιων τηλεφωνικών αριθμών καθώς και αρχείων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ελπίζουμε ότι το εγχείρημα θα συνεχιστεί με μεγαλύτερη επιτυχία διότι προφανέστατα είναι δικής του σχεδίασης. Αυτό φαίνεται κυρίως από τον τρόπο που χρησιμοποιούνται οι τεχνικές του αιφνιδιασμού. Φανταστήτε πως την Παρασκευή αποφάσισε ότι τη Δευτέρα θα ξεκινήσει ο νέος σταθιμός...Τς τς τς...μα τόσο μπροστά λοιπόν??

Αααα η δεύτερη εικόνα... Αυτή την έβαλα για να μου θυμίσει όταν τελειώσω να γράφω το post να κάνω μία σημείωση...

Αφορά κυρίως τους εργαζόμενους στην επιχείρηση Πετρομήτσου, οι οποίοι διακατέχονται από το γνωστό μούδιασμα στο στομάχι, από την ίδια γεύση αηδίας που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ (επίκαιρο...) αλλά κυρίως όσοι ήμασταν κάτοικοί της...

Το όργανο του ανθρώπινου σώματος που βλέπετε στην εικόνα 1 έχει πολλές σημασίες. Εδώ βρίσκεται όχι σαν εξώφυλλο του γνωστού δίσκου αλλά ως έννοια...

Λοιπόν?? Σας φαίνεται φοβερό και τρομερό?? Όχι και τόσο ε??

Έτσι είναι. Να ξέρετε ότι κανείς δεν μπορεί να σας κάνει κακό με αυτό, όσο, όπως και προς όποιους και να το χρησιμοποιεί...

Το πιο επικίνδυνο στη ιστορία είναι τα σάλια στο πάτωμα...

Χρόνια πολλά...

2006-12-18T08:18:00.000+02:00

Καλά χαμπάρι δεν έχουμε πάρει...ευτυχώς που υπάρχει και η τηλεόραση και το net για να καταλάβουμε οτι πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Τώρα θα μου πείτε, το καταλάβουμε δεν το καταλάβουμε Χριστούγεννα είναι αυτά, θα έρθουν και θα φύγουν πάλι...
Η αλήθεια είναι πάντως οτι αυτές τις μέρες, έστω και για λίγες ακόμα, κάτι γίνεται, κάπως αλλάζει η διάθεση...Το παρατηρώ και από τον εαυτό μου...το Σάββατο το βράδυ πηγαίνοντας στη δουλειά μου με κάποιον από τους πολλούς εν Αθήναις tariffs έδειξα Ιώβεια υπομονή...
Ο τύπος είχε μόλις αγοράσει ένα mp3 player, και σώνει και καλά (και επειδή ο μαλάκας εγώ του είπα με τί ασχολούμαι) με είχε για μία ώρα και μου έβαζε κρητικές μαντινάδες-νέας παραγωγής όμως- για να του πω αν μου φαίνεται καλός ο ήχος...Ενώ σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα χτυπούσα το πόδι μου νευρικά με το ρυθμό, μέχρι βεβαίως να του χτυπήσω το κεφάλι (πάλι με το ρυθμό φυσικά..) αυτή τη φορά δεν με πείραξε...Έβλεπα τον κόσμο, τις βιτρίνες και σκεφτόμουν..."ε, και τι να λέει??" ας ακούσουμε και μία μαντινάδα Χριστουγεννιάτικα, μπας και μας πάει καλά the new year γιατί τα τελευταία μας έχουν πάει μαμιώντας...
Και δώστου ο tariff με τις μαντινάδες και δώστου οι καλλιτέχνες αφιερώσεις (καθόσον το πρόγραμμα ήταν ηχογραφημένο από μαγαζί) και δώστου εγώ να γουστάρω...ο ταρίφας με ψυχολόγησε και μου είπε: να ψάξεις να βρεις Αναγνωστάκη και Ζερβάκη. Μόνο αυτοί οι δύο είναι γνήσιοι Κρητικοί.
Με τα πολλά γίναμε φίλοι, μου έδειξε και photo της μηχανής του και της γκόμενάς του, "κοίτα τί καβαλάω μου είπε", συγχαρητήρια του είπα, ευχαριστώ μου είπε, για τη μηχανή μιλάω του είπα, δεν πειράζει," ισχύει και για τα δύο" μου είπε...
Να σαι καλά ρε φίλε, ευτυχώς που είναι Χριστούγεννα, γιατί σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή σε είχα πετύχει θα τρώγαμε τα μουστάκια μας...και επειδή εγώ δεν έχω μουστάκι, ότι τρώγαμε, θα το τρώγαμε από το δικό σου...
Στο θέμα μας...δεν μπορώ μέρες που είναι να μην σκεφτώ τον Πετρομήτσο...δεν μπορώ να μην νιώσω την αγωνία του για το πως θα καταφέρει να καταβάλλει αυτό το καταραμένο δώρο Χριστουγέννων...άντε να δούμε και φέτος...αν και λέγεται ότι θα "καθαρίσει" ο καινούριος...
ο οποίος όμως δεν -θέλει να- ξέρει τις προηγούμενες αμαρτίες του μαγαζιού...αλλά φευ...
η μετάβαση από τα αλώνια στα σαλόνια προϋποθέτει να γνωρίζεις από που φεύγεις αλλά και που πας...
μην στεναχωριέσαι όμως...θα στο θυμίσουμε εμείς...άσε να περάσουν οι εορτές, να εγκατασταθείς και εσύ με το καλό και εδώ είμαστε...θα σου έρθουμε να γνωριστούμε και από κοντά...Για τους υπόλοιπους:
Καλές γιορτές και χρόνια πολλά. Χαλαρώστε λίγο και πιάστε το πνεύμα των ημερών...αυτό δεν κάνει καλό μόνο στις ημέρες και το πνεύμα...αλλά κυρίως σε εσάς...

I don't wanna lose you Petromhtsos...

2006-12-13T01:13:00.000+02:00

Η αλλιώς το μότο του Πετρομήτσου. Ποιος ξέρει, του το είπαν, το άκουσε από τρίτους, το διάβασε(αν και αυτο το τελευταίο το αποκλείω)...???

Πάντως του άρεσε. Βέεεεβαια, το βρήκε πολύ μπάνικο. Και είπε να το εφαρμόσει. Αρχίζει και διώχνει κόσμο, ή σε άλλες περιπτώσεις να τους αναγκάζει με τη συμπεριφορά του (το φέρσιμο λέω, Πετρομήτσο) να αποχωρήσουν. Βόμβα στο μαγαζί. Εφτά νομά σε ένα δωμά και βγάλε. Δεν έχεις να πεις καλημέρα. Ή κάνεις υπομονή και τη λες το απόγευμα.

"Ωραίο το κόλπο", λέει ο Πετρομήτσος στους άλλους. "Τζάμπα οικονομία!!", του λέει και ο Ουδέποτας. Εδώ να σημειώσω ότι όποιος έχει απορία σχετικά με τις αποζημιώσεις που θα έπρεπε να πληρώνουν, ανήκει σε μία από τις παρακάτω κατηγορίες:

α) Λέγεστε Παντελής, κατοικείτε κάπου στα Ακαρνανικά Όρη, και φέρεσθε να είστε μαζί με άλλους δύο, αγνώστων λοιπών στοιχείων, οι μοναδικοί εν Ελλάδι που δεν τους χρωστάει ο Πετρομήτσος.

β) Έχετε ξεκινήσει να διαβάζετε το μπλογκ ανάποδα. Η αρχή είναι κάτω. Από κάτω προς τα πάνω δηλαδή. Καλά, πρώτη φορά μπαίνετε σε μπλογκ??

Αυτά και συνεχίζουμε. Με έχει πάρει από κάτω, από σήμερα το μεσημέρι. Τέτοια ψυχολογία δεν είχα ποτέ...Χάλια σκέτα. This is why...

Έμαθα, και από αξιόπιστη πηγή βεβαίως βεβαίως, ότι ο νέος συνέταιρος του Πετρομήτσου θέλει να τον παραγκωνίσει (να σου την κάνει, Πετρομήτσο). Πολύ με λύπησε αυτή η είδηση. Δε γουστάρω το λέω...Πως θα είναι χωρίς τον Πετρομήτσο??

Πραγματικά αγωνιώ...Σας παρακαλώ όμως, εάν μάθετε οτιδήποτε για την τύχη του αγαπημένου μας Πετρομήτσου και της παρέας του πείτε μου. Αν και, πιστεύω ότι υπό την πρυτανεία της λογικής θα πράξει ορθώς και ο συνέταιρος του και θα κρατήσει το άξιο στέλεχος κοντά του...Ίδωμεν.....................................................................................................................

TAKE THE MONEY AND RUN...

2006-12-05T07:27:00.000+02:00

Τώρα θα πείτε που κολλάει αυτό....Τι δουλειά έχει ένα φύλλο από μπλοκ επιταγών εδώ...λοιπόν...επειδή blog επιταγών δεν υπάρχει θα μιλήσουμε για μπλοκ επιταγών. Και εξηγούμαι:
Αν, λέω αν, δείτε ποτέ ένα τέτοιο χαρτί με το όνομα του Πετρομήτσου γραμμένο επάνω, απλά τρέξτε.
Τρέξτε ακόμα και αν γράφει μόνο Πέτρος ή μόνο Μήτσος. Μη σας πω να τρέξετε χωρίς καν να δείτε τί όνομα γράφει (σύμφωνα με το νόμο τον πιθανοτήτων, αν είστε κάτοικος Ελλάδος, είναι περισσότερες οι πιθανότητες να σας χρωστάει χρήματα ο Πετρομήτσος, παρά το αντίθετο.)
Θα μου πείτε που το θυμήθηκα τώρα αυτό....Για...κοιτάξτε την ημερομηνία...είναι περίοδος πληρωμής. Βέβαια για τον Πετρομήτσο περίοδος πληρωμής είναι από την πρώτη ημέρα κάθε μήνα μέχρι και την εικοστή έννατη (συνήθως ανάμεσα σε αυτές τις ημερομηνίες πληρώνει, εκτός αν μπερδέψει το μήνα και μπει ο επόμενος οπότε εξαφανίζεται μέχρις "να βρει λεφτά"...ανατρέξτε σε παλαιότερο post)
Έτσι λοιπόν και το Δεκέμβριο ξεκίνησαν σιγά σιγά οι πληρωμές. Και για να είναι κατοχυρωμένος ο Πετρομήτσος έχει το εξής σχέδιο:
Όποτε και όταν πληρώνει απαιτεί: να είναι παρόντες εκτός από τους εργαζόμενους και διάφοροι συνδικαλιστές(χοντροί, λεπτοί δεν έχει σημασία...)
Αυτό το κάνει για να έχει μάρτυρες (ξέρετε πόσο έχει πάει το χαρτί?? που να κόβει αποδείξεις).
Εάν πρόκειται για δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα η επίδομα αδείας οι εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι:
Να βρίσκονται πέντε ώρες πριν την πτήση, sorry την πληρωμή, στις εγκαταστάσεις του ομίλου του. Όποιος δεν συμμορφωθεί με την παραπάνω οδηγία, χάνει το δικαίωμά του να διεκδικήσει τα χρήματα για ένα χρόνο. Πολλόι εργαζόμενοι δηλαδή φέτος, θα λάβουν το προηγούμενο δώρο Χριστουγέννων επειδή last year άργησαν να φτάσουν στο Πετρομητσέικο...Οι δικαιούχοι θα πρέπει να είναι από τις 20 Δεκεμβρίου έξω από το Πετρομητσέικο και να ψάλλουν τα κάλαντα. Αν μπει ο Ιανουάριος και δεν έχει δοθεί το δώρο, θα πρέπει να γνωρίζουν και τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς ώστε να αλλάξουν τροπάρι χωρίς να δημιουργηθεί πρόβλημα. Το ίδιο φυσικά ισχύει και με τα κάλαντα των Φώτων.
Καλό θα είναι επίσης να έχουν μαζί τους και ένα αρνί σε βαθεία ψύξη μήπως και πιάσει Πάσχα.
Έτσι λοιπόν και χθες έπεσε το πρώτο παραδάκι...καλή αρχή και καλές γιορτές και..εδώ θα είμαστε να τα λέμε.

shit happens...

2006-12-03T14:38:00.000+02:00

Όταν είναι να πάει κάτι στραβά, θα πάει. Βασικός νόμος του Murphy.
Πόσο μάλλον όταν είναι να πάει κάτι στραβά και όλοι βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση...
Ε, τότε είναι σίγουρο οτι όχι μόνο στραβά θα πάει αλλά μέχρι και στο διάολο μπορεί να φτάσει.
Για να βάλουμε μερικά πράγματα στη θέση τους:
Ο Πετρομήτσος έχει την ατυχία να ηγείται-τυπικά-ενός ομίλου εταιριών Μ.Μ.Ε.
Αυτό φυσικά δεν προυποθέτει ή προαπαιτεί ηγετικές ικανότητες, ούτε προτέρα ενασχόληση με το αντικείμενο.
Δηλαδή, πίνεις τον καφέ σου χαλαρός και χτυπάει το τηλέφωνο: "Ρε Ντάτα γουστάρεις να σε κάνω πρόεδρο στην εταιρία παραγωγής καλλυντικών που έχω??" Μαλάκας είμαι να πω όχι??
Ε, εντάξει, με τα καλλυντικά έχω όση σχέση έχω και με τη μελέτη νυχτερίδων στις σπηλιές των Πρεσπών αλλά που ξέρεις?? Μπορεί και να τα καταφέρω.
Αυτό σκέφτηκε και ο Πετρομήτσος.
Το πάλεψε από 'δω, το πήγε από ΄κει αλλά μάταια. Δεν του βγαίνει τίποτα, αλλά τι να κάνει...
Βέβαια και εκείνος κάνει ότι μπορεί, δηλαδή: πάει κάθε μέρα στο γραφείο του αλλά τι αντιμετωπίζει??
Ένα κοριτσάκι αρνείται να τον υπακούσει. Οι κλητήρες έχουν κάνει ταπετσαρία στο τζάμι τα εξώδικα. Τους αστυνομικούς του τοπικού τμήματος τους ξέρει με τα μικρά τους ονόματα. Τους υπαλλήλους του ΙΚΑ και του σώματος επιθεώρησης εργασίας επίσης. Τους εκπροσώπους-συνδικαλιστές επίσης. Κάθε μέρα μαζί είναι. Τρώνε, πίνουνε, μια παρέα είναι που λέει ο λόγος. Δεν του πάει να τους χάσει. Κάτι πρέπει να κάνει για να σώσει το μαγαζί του.
Αποφασίζει να κάνει μία συνεργασία. Το κάνει. Βρίσκει έναν ιδιοκτήτη άλλης εταιρίας (ναι, κανονικό) και συνεταιρίζονται.
Ελπίζει ότι αυτός τουλάχιστον θα έχει λεφτά...θα δείξει.
(Συν)Αποφασίζουν(??) λοιπόν να κάνουν καινοτόμες κινήσεις.
Σταματούν όλες τις εκπομπές από το ραδιοφωνικό σταθμό. Εκτός από μία. Είναι ένας που δεν θέλει να κάνει δωρεάν οικειοθελή αποχώρηση-παραίτηση, αλλά ο Πετρομήτσος σκέφτεται:"Που θα πάει, θα βαρεθεί εδώ μέσα μοναχός του και θα φύγει στο τέλος"
Αλλάζουν το χαρακτήρα του σταθμού με μία άκρως ευρηματική κίνηση. Θα είναι κατά βάση μουσικός, με αθλητικά δελτία ειδήσεων αλλά με έναν σαφή πολιτιστικό τόνο."Χμμμ...ωραίο ακούγεται.." θα σκέφτηκε.
Υπάρχουν κάποια θεματάκια με το ΕΣΡ σχετικά με την άδεια της επιχείρησης καθώς και με τον αριθμό του προσωπικού που αυτή πρέπει να απασχολεί, αλλά μέχρι να ασχοληθεί το ΕΣΡ, όλο και κάποιον γνωστό θα βρούμε εκεί μέσα(είναι μικρός ο κόσμος γαρ...)
Θα διώξει όλους όσους δε γουστάρει οπότε θα μειώσει και τα λειτουργικά κόστη. Όσοι απομείνουν θα εργάζονται αν είναι δυνατόν και στις τέσσερις εταιρίες του ομίλου (ίσως και στις εταιρίες του συνεταίρου του αυτό θα το σκεφτεί αργότερα).
Ο αγαπημένος του σταθμός είναι ο Μπέρτι οπότε έτσι σκέφτεται να τον κάνει.
Αφου το ξέρετε: Δε μασάει ο Πετρομήτσος, δεν έχει ανάγκη κανέναν. Όσο έχει τους φίλους του Ουδέποτα και Τρομπόνη κανείς δεν μπορεί να τον ακουμπήσει, όπως και συμαβαίνει δηλαδή.
Ο δε Ουδέποτας χάρηκε τόσο πολύ με αυτή την εξέλιξη που του ήρθε πάλι η όρεξη για χαβαλέ.
Έψαχναν οι επιθεωρητές εργασίας τον -μόλις παραιτηθέντα- Κατουρτζή και εκείνος τους απάντησε:"Αααα ιφτουός ίβγαλε τόσα πολλά λιφτά και έχει πάει στις Κάννς(Κάννες)."
Τι ωραία που περνάμε!!!

the story...

2006-12-02T08:42:00.000+02:00

Ο Πετρομήτσος δε γουστάρει τσαμπουκάδες...από κανέναν. Κατάγεται από μια επαρχία που βγάζει άντρες...Όταν χρειαστεί δίνει μία με το χέρι στο τραπέζι και κόβονται τα πόδια όλων. Στην τελική ή είναι ο αφεντικός ή δεν είναι. Και σε όποιον του γουστάρει. Αυτός κάνει κουμάντο στο μαγαζί.
Το τελευταίο του επίτευγμα και επιτομή της μαγκιάς έχει να κάνει με την πρωτάκουστη άρνηση υπαλλήλου του να υπακούσει στις εντολές του. Τόλμησε που λέτε μία τηλεφωνήτρια του ομίλου που έχει στην κατοχή του, να -άκουσον άκουσον- αρνηθεί να μεταφερθεί κατά τη διάρκεια της εργασίας της σε ένα άλλο τηλεφωνικό κέντρο κάποιας άλλης εταιρίας του ομίλου. Λες και το δεύτερο δεν είναι και πάλι ένα....τηλέφωνο!! Τί σημασία έχει που είναι δύο διαφορετικές εταιρίες που απλά συστεγάζονται?? Τι είπατε?? Αυτό είναι παράνομη απασχόληση άρα ένας πολύ σοβαρός παράγοντας για την αύξηση του ήδη υπερμεγέθη αριθμού ανεργίας in Greece??
Μα...σας παρακαλώ....για τον Πετρομήτσο μιλάμε. Αυτά δεν έχουν σημασία...
Τη βουτάει που λέτε από το χέρι και την "τραβολογάει" ώστε να της τονίσει που πρέπει να μεταφερθεί η εργασία της. Ευτυχώς που δεν έχει και κανά κρεωπολείο δηλαδή, γιατί η μικρή θα έπαιρνε παραγγελίες από σουβλατζίδικα. Η μικρή, 20 ετών, τον απειλεί οτι θα πάρει τηλέφωνο τη μητέρα της. Ο Πετρομήτσος έχει μία στιγμιαία αναλαμπή με τα παιδιά του και την οικογένεια...Χέστηκε...συνεχίζει να την τραβολογάει. Εκείνη όντως τηλεφωνεί στη μητέρα της. Η μητέρα (η οποία εργάζεται μαζί με την κόρη) φτάνει μαζί με την αστυνομία. Ο Πετρομήτσος δεν μασάει ("σάματις πρώτη φορά είναι?").
Μετά δεν ξέρω τι έγινε. Όλα τα ends των ιστοριών του Πετρομήτσου είναι κάπως θολά. Στο τέλος ούτε ο ίδιος δεν ξέρει τι έγινε...

for the record:
1)Μάνα-κόρη είναι απλήρωτες δύο μήνες χωρίς άλλη πηγή εισοδήματος.

2)Οι grande συνδικαλιστές του χώρου, ήταν, ο ένας σε συζητήσεις για το ασφαλιστικό του κλάδου και ο άλλος πάνω σε ένα αεροπλάνο στα μέρη του Φούκα κραυγάζοντας:"Πετάμε πάνω ακριβώς από το σημείο που βρίσκονται τα πτώματα των πέντε κυνηγών, το αποτέλεσμα του ειδεχθούς εγκλήματος¨."
Περαστικά μας.

ΠΕΤΡΟΜΗΤΣΟ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ...

2006-12-01T15:04:00.000+02:00

Δεν σου φταίνε τα κοριτσάκια Πετρομήτσο...είσαι απαράδεκτος και -έξω από το χαβαλέ- όποια μαλακία και να έχεις κάνει πριν(και είναι αρκετές...) είναι πταίσμα μπροστά στη χθεσινή...Αλλά επειδή τις τελευταίες ημέρες τρέχω σαν ομοφυλόφιλος, είσαι τυχερός γιατί δεν μπορώ να ανανεώνω το μπλόγκι ως θα ήθελα...αλλά αργά το βράδυ σήμερα θα δώκω λεπτομέρειες...

2006-11-27T23:30:00.000+02:00

Σήμερα 28 Νοεμβρίου 2006 το blog πραγματοποιεί απεργία, συμπαραστεκόμενο στο δίκαιο αγώνα που έχουν ξεκινήσει όλα τα αδελφά σωματεία, εναντίον γενικώς της εργοδοσίας και δή της εργοδοσίας του Πετρομήτσου και της Θρήνης. Η στιγμή είναι κρίσιμη και καλούμε όλους να κινηθούν με τον δυναμικότερο τρόπο. Αυτή η αυθαιρεσία δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Συνεργαζόμενα σωματεία: Τεχνικοί ανατρεπόμενων οχημάτων έργων (κατηγορίας JBC-CATERPILLAR)

Τεχνικοί-βοηθοί τυλιχτές Αττικής (κατηγορία γύρος-ντόνερ)

Τεχνικοί περιστροφικής επανοφορτιζόμενης σούβλας Αττικής (κατηγορία κοκορέτσι-η πρακτική εργασία πρέπει να αφορά στη συναρμολόγηση και το ψήσιμο με κλειστά μάτια, διότι είναι παράνομο σε όλη την Ευρώπη-κοντοσούβλι.

Τεχνικοί εποχιακοί δασοπυροσβεστικών συστημάτων και γερανοφόρων Αττικής.

Τεχνικοί συστημάτων διοδίων Ε.Ο.

Τεχνικοί air condition σε Η.Λ.Π.Α.Π-Η.Σ.Α.Π.

Τεχνικοί συσκευών κτυπήματος φραπέ Αττικής.

Τεχνικοί-οδηγοί βαφής λωρίδων κυκλοφορίας της Α.Ο.

Κάνω και εγώ απεργία γιατί είναι της μόδας...Γιατί πολλοί που λένε ότι θα κάνουν μία, τελικά αλλάζουν γνώμη...Αυτό θα κάνω και εγώ...Θα συμφωνήσω τελευταία στιγμή με τη Θρήνη ή τον Πετρομήτσο ή τον Ουδέποτα και θα άρω την απόφαση για απεργία...έτσι κι αλλιώς μια παρέα είμαστε όλοι...Αααα και γιατί..."φοράει strike και καρφώνει"!!!

Αυτό θα πει να 'χεις φίλους !!! NUMBER 2 !!!

2006-11-22T22:17:00.000+02:00

Χωρίς πολλά πολλά λόγια-τα οποία είναι φτώχεια ως γνωστόν- μεταφέρω αυτούσια τη δήλωση του Ουδέποτα μόλις διαπίστωσε ότι η Θρήνη χαρίζει το αυτοκίντο της...
"Ιγουώ θα δουώσω στον τυχερό τις καβάτζες μου και το ποδήλατό μου...να τον πεις τον νικητή να τα πίνει στην υγειά μου...ιγουώ θα πάρω άλλα κιβώτια θα με το κανονίσει ο Αντώνης..."
Δεν χρειάζονται άλλα σχόλια νομίζω...Γιάννη σε ευχαριστούμε...(άντε να δούμε και τον Πετρομήτσο να δίνει τίποτα...)

Αυτό θα πει να 'χεις φίλους !!!

2006-11-21T15:55:00.000+02:00

Μεγάλη καρδιά, μεγάλο πνεύμα...απλά μεγάλος άνθρωπος.
Η Θρήνη όταν διάβασε το προηγούμενο post-και το οτι δεν μπορεί να συμμετάσχει στην κλήρωση επομένως-μου είπε κάτι που με έκανε να νιώθω ακόμα περισσότερο σκλάβος του μεγαλείου της...
Χαρίζει, ναι χαρίζει, σαν bonus δώρο το αυτοκίνητό της σύντροφοι!!
Πραγματικά δεν έχω λόγια για να την ευχαριστήσω για την χειρονομία ταύτην...πριν από λίγα λεπτά κλείσαμε το τηλέφωνο και η συγκίνησή μου δεν περιγράφεται στο φτωχό ετούτο 'δώ blog.....Κλείνοντας και εξηγώντας: ο κερδίζων την οικο(δομή) λαμβάνει δώρο και το αυτοκίνητο της Θρήνης!!!

Όροι χρήσης του συγκεκριμένου αυτοκινήτου:
α) Σε τυχών έλεγχο, δεν γνωρίζετε το παραμικρό για τον προηγούμενο ιδιοκτήτη...(με παρακάλεσε η Θρήνη προσωπικά για αυτό)
β) Σε καμμία περίπτωση μην επιχειρήσετε να βγάλετε πινακίδες κυκλοφορίας...(εκτός αν θέλετε να μείνετε χωρίς το αυτοκίνητο γιατί θα κατασχεθεί)
γ) Δεν θα ακολουθείτε ποτέ την ίδια διαδρομή για δύο συνεχόμενες ημερολογιακές ημέρες...(αυτό είναι για τη δική σας ασφάλεια)
δ) Θα μπορείτε να κυκλοφορείτε ΜΟΝΟ στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής...(ποτέ μετά τα πρώτα διόδια των εθνικών οδών, ισχύει οτι και στο β)
ε) Οι έλεγχοι και οι συντηρήσεις θα γίνονται μόνο στον "Μπάμπη" στα Σπάτα και πάντα βραδινή ώρα...(θα σας πλησιάσει ο ίδιος όταν χρειαστεί)
στ) Βενζίνα θα προμηθεύευστε μόνο στις παρακάτω περιοχές: Σπάτα, Καλλιθέα, Μοσχάτο από τις 21:00-06:00...(γενικώς για την ασφάλειά σας δεν είναι καλό να μένετε για πολλή ώρα ακινητοποιημένοι στο ίδιο σημείο, θα είστε "κάρφωμα")
η) Αν, λέω αν, ποτέ τύχει νας σας σταματήσουν σε έλεγχο (πράγμα που θα πρέπει να αποφεύγετε όπως ο Ουδέποτας την αλήθεια, ακόμα και αν πρέπει να διαφύγετε του ελέγχου) απλώς παρατήστε το όχημα και βάλτε το στα πόδια Ή ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ.

Εξοπλισμός ασφαλείας:

Εντός του αυτοκινήτου τη μέρα που θα σας παραδοθεί από τη Θρήνη θα υπάρχουν:
Μία σούστα με σιδερένια λαβή στο ντουλαπάκι.
3 διαφορετικές ταυτότητες καθώς και τα αντίστοιχα χαρτιά του αυτοκινήτου με τη φωτογραφία σας (και τα υπόλοιπα έγγραφα...)
Αντιραντάρ ταχύτητος.
Μικροποσότητες ουσιών...(καλύτερα να σας "δέσουν" για αυτό, παρά να σας ψάξουν περαιτέρω)
1 σακούλα μανταρίνια...(ήθελε να προσφέρει κάτι και ο Ουδέποτας)
4 ασύρματα ποντίκια ηλεκτρονικών υπολογιστών
2 κάρτες δικτύου ηλεκτρονικών υπολογιστών
7 κινητά τηλέφωνα όλων των μεγάλων εταιριών κινητής τηλεφωνίας.
1 αστυνομικό γκλομπ
1 σιδηρογροθιά με ανακλινόμενη λάμα τιτανίου (μετατρέπεται με μία κίνηση σε σουγιά) και
1 κιβώτιο που περιέχει σε τυποποιημένη μορφή πρωτείνες, αμινοξέα, διουρητικά, κρεατίνη α και β, καθώς και ποσότητες λιποδιαλυτικών ουσιών..

Καλή επιτυχία και καλές βόλτες !!!

2006-11-20T19:53:00.000+02:00

Επειδής η επισκεψιμότητα του blog είναι ακόμα μειωμένη, πράγμα που δεν με ευχαριστεί καθόλου πρέπει να σας ομολογήσω, αναγκάζομαι εδώ να λάβω δραστικά μέτρα...Δεν σας συγκινεί το ζόρι μας με το Πετρομήτσο (εκτός από τους πιστούς Γερμανούς φίλους μου) εεε???
Το λοιπόν, από τούδε και στο εξής-και συντασσόμενος με τις επιταγές του σύγχρονου marketing- ισχύουν τα εξής:
Για κάθε επίσκεψη που θα πραγματοποιήτε στο blog, θέτετε εαυτόν υποψήφιον όπως κερδίσει το παρόν (και άνωθεν) οικόπεδο το οποίο μεταξύ άλλων διαθέτει:
την οικοδομή,
τα δέντρα τριγύρω,
φως,
νερό,
τηλέφωνο,
2Mb dsl την οποία μπορείτε να μεταβιβάσετε στις 2 επόμενες γενιές σας,
αποθήκη (στο 1χλμ περίπου αλλά δεν παύει να είναι αποθήκη),
σκύλο (εκπαιδευμένο ήδη),
parking (οπουδήποτε κάτω από τα δέντρα τριγύρω),
αυτονομία στη θέρμανση,
αυτονομία κινήσεων, και άλλα πολλά comfores...
Η κλήρωση θα γίνει παρουσία συμβολαιογράφου και ειρηνοδίκη στην οικοδομή (για να σκάσουν οι οχτροί σας με τις fotos)
Στην κλήρωση απαγορεύεται ρητώς να συμμετάσχουν οι κάτωθι:
Θρήνη Τρομπόνη
Αδόλφος Τρομπόνης
Πετρομήτσος Σαββατόπουλος
Γιάννης Ουδέποτας καθώς και οι έχοντες μέχρι και πέμπτον βαθμό συγγενείας με αυτούς...

2006-11-20T07:32:00.000+02:00

Τώρα εγώ τί να γράψω...περίμενα όλο το Σ/Κ μπας και καταλάβω επιτέλους τις επειχειρηματικές κινήσεις του Πετρομήτσου, αλλά τίποτα...δεν μπορώ να βγάλω άκρη...την Παρασκευή το βράδυ, λέει, τελικά πούλησε μερίδιο των μετοχών...το Σάββατο το πρωί, ξαναλέει, δεν πούλησε αλλά έδωσε το μαναγκεμέντ...δεν νομίζω και αυτός ο ίδιος να έχει καταλάβει ακριβώς...ένιγουέη που έλεγε και ο παππούς μου, ελπίζω η μέρα να δείξει, γιατί και εγώ δεν μπορώ να ζω άλλο στο σκότος...ούτε και όλοι οι υπόλοιποι φυσικά...αφήστε που θέλουμε και τα λεφτά μας...(από όποιον και να είναι ιδιοκτήτης δεν μας πειράζει...)

Latest news....(επί του πιεστηρίου για να καταλαβαινόμεθα...)

2006-11-16T21:18:00.000+02:00

Χρόνος: πραγματικός, πριν από καμμιά ώρα περίπου...

Πετρομήτσος: Θρήνη, εγώ λέω να το σμπρώξω να γλιτώσουμε και από τα έξοδα...

Θρήνη (προσπαθώντας να ξυπνήσει πάνω στο γραφείο της...) : αααααχχχμχχμχμχμχχχ.........τι έγινε?? τι να σμπρώξεις??

Πετρομήτσος: Δε βγάνουμε λεφτά ρε συ Θρήνη, το μαγαζί λέω, να το σμπρώξουμε τώρα που βρήκα και το κορόιδο...

Ουδέποτας: Σωστά, σωστά καλά σου λέει ρε Θρήνη...

Θρήνη: Θα μου πεις εσύ αν μου λέει καλά ή όχι Γιάννη?? Θες να πληρωθείς μαζί με τους άλλους αυτό το μήνα??

Ουδέποτας: Ναι έχεις δίκιο...καλά τα λέει ρε Πετρομήτσο εσύ κάνεις λάθος...

Πετρομήτσος: καλά, εγώ σας λέω ότι βρήκα αγοραστή και σεις κοροιδεύετε...μόνο...να....ένα πράμα με δυσκολεύει...

Θρήνη: τι πράμα, επιχειρηματαρά μου?? Θέλουν εγγυήσεις?? δεν έχουνε παγκουί??

Πετρομήτσος: όχι..να...μου δώκανε ένα προσχέδιο να το κοιτάξω...ξέρεις του συμβολαίου....και τα μισά είναι στα ξένα...και κάπου λέει ότι εγώ ότι και να γίνει δεν θα πάρω ποτέ το μαναγκεμέντ...τι είναι αυτό το μαναγκεμέντ...

Θρήνη: Oh my lord...αστοιχείωτε...δεν έχω κουράγιο να σου απαντήσω...

Ουδέποτας: Να σε απαντήσω εγώ Πετρομήτσο τι είναι...εμένα...με έφερε ο Ταμ Ταμ προψές ένα μαναγκεμέντ από το Χαιδάρι...επειδής δεν ήξερα τι να το κάνω τον είπα να το πάρει σπίτι τ'......το πλι πλι να τους πασάρουμε αυτό το μαναγκεμέντ (σ.σ. του Ταμ Ταμ) και να πούμε να το κρατήσουμνε για να μην έχουμε καμμιά στραβή....

Πετρομήτσος: καλά τα λες ρε Ουδέποτα...φοβερή ιδέα...καλά...άμα είμαστε ενωμένοι εμείς δε φοβόμαστε κανέναν...αυτό που λέει ο Γιάννης θα κάνουμε...μόνο, επειδή είναι Παρασκεή αύριο να βγάλουμε τα εισητήρια...Βραζιλία θα πάμε, δεν θα πάμε στο Αίγιο...

Ουδέποτας: ρε, μη φοβάστε τίποτα ρε...το συμβόλαιο είναι ιδωμένο και από το δικηγόρο...ειμάστανε κάτου και τον είπα ότι θα τον δώσει η Θρήνη δεκαπέντε ευρώ άμα το κοιτάξει...τόση ώρα που το κοιτάει θα το'χει μάθει απέξου...

Πετρομήτσος: ωραία, ωραία..θα κατέβω εγώ από την έξω σκάλα (ευτυχώς γλυτώσαμε και από τα κωλόσκυλα γιατί μου τηνεπέφτανε) μη με δει κανα μάτι και τα λέμε σπίτι...

εννοείται ότι για οτιδήποτε νέο υπάρξει θα διακόψουμε το πρόγραμμά μας για να σας το μεταδώκουμε...

ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΠΑΛΙ..(ΜΑΛΛΟΝ...)...ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΝΤΟΣ κος Πετρομήτσος

2006-11-16T10:34:00.000+02:00

Ανοίγοντας μία παρένθεση...μαθαίνω ότι πάλι ψάχνουμε αγοραστή για την επιχείρηση του Πετρομήτσου και της Θρήνης...Αυτό που δεν μπορώ να μάθω με τίποτα είναι που τον ψάχνουμε...(μήπως εκεί που ψάχνουμε και για τα λεφτά???)

Απλώς εγώ θέλω να ρωτήσω κάποια πραγματάκια:ο τρελλός πάει πακέτο με το μαγαζί ή οι επόμενοι ιδιοκτήτες θα πρέπει να διαθέτουν το δικό τους τρελλό??

Υπάρχει ανώτατο δίπλωμα τηλεφωνήτριας??( ή ίσως Master και Ph D. ??)

Όταν και αν πραγματοποιηθεί η πώληση θα γίνει μέρα ή νύχτα η μεταφορά??

Θα έχει μείνει τίποτα να πάρουν οι νέοι ιδιοκτήτες εκτός από το κέρδος των νέων γνωριμιών που θα κάνουν με εργαζόμενους στο ΙΚΑ, τις εφορίες και άλλα ευαγή ιδρύματα??

Αληθεύει ότι ο Ουδέποτας δήλωσε :¨ωχχχ..πάλι δάγγα θα πέσει...¨???

Κλείνει η παρένθεση...

Christmas Eve Επεισόδιον δεύτερον...The Matrix

2006-11-14T03:27:00.000+02:00

Όλα ξαφνικά ήταν πολύ ξεκάθαρα. Οι ρόλοι έγιναν αμέσως διακριτοί. Δεν είμασταν εκεί που νομίζαμε. Το κυριλέ κτίριο που πολλοί παρομοίαζαν με τους "δίδυμους πύργους" της γειτονιάς δεν ήταν ότι έδειχνε...
"Ε ρε η κωλόγρια..." μονολογεί ο Ουδέποτας με βαριά προφορά. Οι υπόλοιποι κοιτάζονται απορημένοι. "Τι έγινε ρε Γιάννη, τι σου έκανε πάλι??", εκφράζει για όλους μας το ερώτημα ο Μάρκος..."Μα την είπα την ηλίθια ότι σήμερα είναι που θα πάρω τη μικρή να την ψωνίσω, γιατί μετά πάει στη μάνα της...πρέπει να πάω να την πάρω από το σπίτι, τι κάνουνε ρε γαμώτο...".
Παραμονή Χριστουγέννων, απλήρωτοι, με σχεδόν κατεστραμένη επερχόμενη βραδιά...τι άλλο χειρότερο μπορεί να συμβεί?? Α ναι, έχω ξεμείνει από τσιγάρα και το παιδί από το "ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ.." έχει ώρα να εμφανιστεί...
Αυτά σκεφτόμουνα, αντί να σκεφτώ το αμέσως πιθανό χειρότερο σενάριο. Το οποίο πραγματοποιήθηκε όταν άκουσα μια φωνή..."Ήρθε ο Πετρομήτσος με τη Θρήνη!!"
Τι σήμαινε αυτό?? Ανά χείρας κινητά, τσιγάρα, περιοδικά, -νομίζω οτι είδα και κάποιον με Gameboy- και βουρ για το λογιστήριο. Το λογιστήριο της εταιρίας σε pay day-ομολογουμένως σπάνιο φαινόμενο -, έμοιαζε με υποκατάστημα του ΙΚΑ στο κέντρο, στις 30 του μήνα. Ουρές μέχρι τις σκάλες, φάτσες σκυφτές από την αηδία για αυτό που ζούνε αλλά δε γμται...θα το ζήσουνε και αυτό...
Στο ένα από τα δύο γραφεία ο Πετρομήτσος έχει το ύφος του μακαρίτη Steve Irwin, όποτε έβγαζε το πόδι του από το στόμα του κροκόδειλου και έβλεπε ότι έναι ακόμα ένα κομμάτι...κανονικός νικητής!! και όντως, κανείς μας δεν μπορούσε να εξηγήσει πως έβρισκε τα λεφτά...καθυστερημένα πολύ, αλλά τα έβρισκε..
Ο Ταμ Ταμ ανάβει τσιγάρο και κάθεται σε ένα pc..."ρε συ, θέλεις το καινούριο crack για το πρόγραμμα "Designing your personal machine gun 7.0" που θα βγει πειραματικά σε δύο χρόνια??" και αρχίζει να το ψάχνει μανιωδώς...άλλωστε τί είναι δύο χρόνια??..αέρας περνάνε...
Ο Ουδέποτας κάθεται σε ένα γραφείο παίζοντας .."μι το ΓιουΕςΜπί!! σήμερα με το έφερε ο Ταμ Ταμ από τον Αδόλφο...τι κάνει αυτό τώρα??από που το γεμίζω με τραγούδια??"
Όλοι οι υπόλοιποι σιχτιρίζουμε την ώρα και τη στιγμή..."Πόσοι είστε?? ρωτάει ο Πετρομήτσος.." εμείς σαν μλκες τον κοιτάμε...η μοναδική ερώτηση που δεν περιμέναμε, αυτό βρήκε να ρωτήσει μέρα και ώρα που είναι?...βάζει ένα μαύρο χαρτοφύλακα πάνω στο γραφείο και τον ανοίγει..ο Ουδέποτας ανοίγει ένα drink και σε 15 περίπου δευτερόλεπτα τσαλακώνει το κουτί...η πληρωμή ξεκινάει...το δώρο μας έχει βγει ήδη από τη μύτη...
Εκείνη τη στιγμή εμφανίζεται η Θρήνη...η Θρήνη Τρομπόνη...το όνομά της ένας μύθος...χήρα, με ένα μοναχογιό τον οποίο κατά βάθος μισεί, αλλά θέλει μόνο εκείνη να μπορεί να ελέγχει...κανείς δεν ακουμπάει τον Αδόλφο, ούτε το κράτος, ούτε η αστυνομία, κανένας. Μπορεί όλοι να ξέρουνε, αλλά κανείς δεν έχει δικαίωμα να πειράξει το μικρό της Αδολφάκο...Ούτε ο Πετρομήτσος, το δεξί της χέρι, ούτε ο Ουδέποτας, το αριστερό...
Ο Αδόλφος πρέπει να φαίνεται και να είναι αυτό που λένε "το καλό παιδί". Αυτό που συνήθως λένε και μαλάκα. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που κληρονόμησε την περιουσία του πατρός του, αλλά κανείς δεν του είπε τί πρέπει να κάνει με αυτή..."Αααα ου Αδολφάκους..." λέει γελώντας ο Ουδέποτας..."αυτός μια χαρά τη βγάζει, ούτε άγχος ούτε μπάτσοι, όλα εμείς τα τραβάμε..ας όψεται η κωλόγρια..!"

Θα τη θυμάμαι αυτή την παραμονή Χριστουγένων. Όχι για αυτό που μου αποκαλύφθηκε, ότι δηλαδή τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, αλλά γιατί ξαφνικά και ταυτόχρονα συνειδητοποιήσαμε ότι όλα όσα βλέπαμε δεν ήταν πραγματικά...δεν υπήρχε τίποτα αληθινό σε αυτό που γουστάραμε...ας ήταν η δουλειά μας...και μάλλον τότε ήταν που αποφασίσαμε ότι έχουμε να δούμε πολλά ακόμα...

η συνέχεια στο επόμενο...

ΑΝΟΙΞΑΜΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ...

2006-11-12T00:17:00.000+02:00

ΣΕ Ά ΠΡΟΒΟΛΗ...

παραγωγή 2005,έγχρωμο,περιπέτεια

ΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΑΙ:

Θρήνη Τρομπόνη

Αδόλφος Τρομπόνης

Πετρομήτσος Σαββατόπουλος

Γιάννης Ουδέποτας

Στο στρατό είχαμε έναν αξιωματικό ο οποίος όταν ήθελε να μας εκφράσει πιο κατανοητά το γεγονός οτι του έχουμε κάνει τα νεύρα κορδόνια, χρησιμοποιούσε πάντα μία έκφραση. Μια έκφραση που μας έκανε όλους -λες και είχαμε ενοχές επειδή κοντεύαμε να πάρουμε το Oscar εφευρετικότητας στα μπινελίκια- να νιώθουμε περίεργα και άβολα...Είχαμε όλοι συμφωνήσει ότι είναι η πιο αρρωστημένα ευφάνταστη πρόταση που είχαμε ακούσει όσο καιρό ήμασταν εκεί..."Γαμώ τα Χριστούγεννά μου...". Δεν ξέρω τί με έκανε να το σκεφτώ αυτό όταν 9 Χριστούγεννα αργότερα είμασταν με φίλους και συναδέλφους (με αυτή τη σειρά), την παραμονή της γιορτής στην εταιρία περιμένοντας να πάρουμε το ομώνυμο δώρο...

Τα φώτα είναι σβηστά μέσα στο γραφείο του Μάρκου, λες και κάποιον κλαίμε, έτσι και αλλιώς είμαστε στη μουγγαμάρα δηλαδή...ξαφνικά παρουσιάζεται η ψηλή καλογυμνασμένη φιγούρα του Γιάννη Ουδέποτα, ιδιοκτήτη και προέδρου του Δ.Σ. της εταιρίας. "Ρε Γιάννη", του λέει ο Μάρκος από το γραφείο του, "που είναι ο Πετρομήτσος??" είπαμε 5:00 και είναι 8:00..μήπως νομίζουνε ότι θέλουμε να κάνουμε Χριστούγεννα με τις φάτσες τους?? Ο Ουδέποτας, ανοίγοντας ένα από αυτά τα isotonic, energetic mother fuckin' coool drinks(μήπως με πειράζουν τελικά???) , απαντάει: "Ηρέμησε Μάρκο, έχεις δίκιο αλλά στις 5:00 με είπε ο Πετρομήτσος...τι να κάνω...λείπει και ο Ταμ Ταμ να τον έλεγα να με πετάξει στην τράπεζα...". Κοιταζόμαστε όλοι μεταξύ μας...ξέρουμε οτι μας δουλεύει, ξέρει οτι το ξέρουμε, αλλά...που να τρέχουμε για ψάρεμα τέτοια ώρα...

Το τηλέφωνο του Ουδέποτα χτυπάει...είναι η κα Θρήνη Τρομπόνη..aka the big boss του ομίλου. Είναι μαζί με τον Πετρομήτσο...ο Πετρομήτσος δεν είναι μαζί με κανέναν...μάλλον δεν θέλει...στήνουμε όλοι αυτιά και μάτια μήπως πιάσουμε κανένα υπονοούμενο...ελπίζουμε να έρχονται, βαριόμαστε περισσότερο και από τα σκυλιά, όλα δείχνουν οτι θα κάνουμε ρεβεγιόν στη δουλειά αλλά τίποτα..."Ακόμα δεν έχουν βρει τα λεφτά...". Πάντα ήταν ενδιαφέρων συνδιασμός λέξεων αυτός...πώς γίνεται να βρει κανείς λεφτά?? μπορούμε όλοι να το κάνουμε?? αν είναι τόσο εύκολο που να μπορεί να γίνει ακόμα και Παραμονή Χριστουγέννων (που έτσι και αλλιώς είναι όλα κλειστά) γιατί εμείς ακόμα δουλεύουμε?? Γιατί η Νικολούλη, αντί να ψάχνει ανθρώπους για να βγάλει λεφτά, δεν ψάχνει κατευθείαν τα λεφτά????

η συνέχεια στο επόμενο...

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΕΛΛΑΣ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

2006-11-06T17:50:00.000+02:00

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...πρόκειται για μία ιστορία...μία ιστορία σαν και αυτές που θα διηγείται κανείς στους απογόνους του μαζί με αυτές από το στρατό...μόνο που η δικιά μας δεν έλαβε χώρα σε στρατόπεδο, αλλά στη σύγχρονη πόλη μας ξεκινώντας το 2004 περίπου...και διαδραματίστηκε στο χώρο εργασίας μας...Τα ονόματα φυσικά θα αλλάξουν (όχι πως δεν άλλαζαν και στην πραγματικότητα δηλαδή...), κυρίως γιατί η ιστορία μας δεν έχει ακόμα τελειώσει και κάποιοι από εμάς συνεχίζουν να πρωταγωνιστούν...ο τίτλος θα μπορούσε να είναι.."όταν νομίζεις ότι τα έχεις δει όλα..." αλλά και αυτός μοιάζει λίγος.
Δεν χρειάζεται τίτλος, ούτως ή άλλως, ένας δεν θα ήταν αρκετός.
Εγώ, ο Ντάτα Μπέης σας ορκίζομαι ότι είναι πέρα για πέρα αληθινή...σε αυτά που ζήσαμε!